«Ο τουρισμός δεν είναι μονοκαλλιέργεια. Συντίθεται πάνω στην παραγωγική διαδικασία. Όσο πιο ανταγωνιστική είναι η βιομηχανία και η αγροτική παραγωγή τόσο πιο ανταγωνιστικός γίνεται ο τουρισμός», υπογράμμισε ο Αλέξανδρος Αγγελόπουλος, Αντιπρόεδρος της Ε.ΕΝ.Ε & Διευθύνων Σύμβουλος, Aldemar Resorts, διαλύοντας τον μύθο περί διαχωριστικών γραμμών μεταξύ τουρισμού και βιομηχανίας.

Τόνισε ότι ο ελληνικός τουρισμός αποτελεί τον συνδετικό κρίκο μεταξύ πολλών κλάδων και χτίζει το αφήγημά του πάνω στην παραγωγή. «Όπως είχε πει και ο πρώτος Υπουργός Τουρισμού, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, είμαστε η soft διπλωματία της χώρας», σημείωσε ο κ. Αγγελόπουλος. Επεσήμανε, δε, ότι ο τουρισμός έχει πολύ μεγάλη συμμετοχή στο ΑΕΠ, αποτελώντας μακράν τον νούμερο ένα κλάδο στην απασχόληση εργαζομένων. Με δεδομένη την έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού, οι επιχειρήσεις προσπαθούν να καλύψουν το κενό με την τεχνολογία. Ο κ. Αγγελόπουλος υποστήριξε ότι η τουριστική εκπαίδευση βρίσκεται στο κατώτερο επίπεδο και χαρακτήρισε αναγκαία την αναβάθμιση των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού.

Διάβασε ακόμη: Ακρίβεια – Τουρισμός, μία σχέση αλληλένδετη

Σύμφωνα με τον Αντιπρόεδρο της Ε.ΕΝ.Ε & Διευθύνοντα Σύμβουλο των Aldemar Resorts, το 70% των εσόδων ενός καταλύματος καταλήγουν στο κράτος, κάτι που δεν είναι ανταγωνιστικό. Πρότεινε να δημιουργηθεί ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, στο οποίο η εξέλιξη του Έλληνα θα συνοδεύεται από την ανταγωνιστικότητα της χώρας.

Στη συζήτηση που ακολούθησε υπό τον συντονισμό του Κώστα Παναγάκη, Ιδρυτή της Travelworks Communications, ο Γιώργος Καραθανάσης, Co-Founder της Hotellisense, υπογράμμισε ότι το κομμάτι του τουρισμού συνδέεται με την ψηφιακή αναβάθμιση, με τον κλάδο να επιδιώκει να μειώσει το λειτουργικό του κόστος και να καταστεί πιο ανταγωνιστικός και παραγωγικός. Σημείωσε πως σε μία εποχή που οι εξελίξεις τρέχουν πολύ γρήγορα ο τουρισμός χρειάζεται νέες ψηφιακές λύσεις. «Ακόμα βρισκόμαστε σε αρχικά στάδια. Έχουμε ακόμα πολύ δρόμο να διανύσουμε. Στόχος μας είναι να δώσουμε στον επισκέπτη την εμπειρία που θα τον οδηγήσει να επιστρέψει ξανά στον προορισμό», είπε ο κ. Καραθανάσης.

Ο Παναγιώτης Καραμπίνης, Διευθύνων Σύμβουλος της Endeavor Greece, συμφώνησε με τον χαρακτηρισμό του τουρισμού ως soft διπλωματία της χώρας, λέγοντας ότι οι επιχειρηματίες του τουρισμού είναι οι πρώτοι που υποστηρίζουν ό,τι εξωστρεφές έρχεται στην χώρα. «Ο κλάδος του τουρισμού έχει χτίσει τις πιο επιτυχημένες καμπάνιες προώθησης της χώρας και της οικονομίας στο εξωτερικό», τόνισε ο κ. Καραμπίνης, προσθέτοντας πως το επόμενο βήμα είναι η τεχνολογική ανάπτυξη, ώστε να ενισχύσουμε το αφήγημα της χώρας.

Από την πλευρά του, ο Μπάμπης Κουρτζής, Διευθύνων Σύμβουλος της Exclusivi, επεσήμανε ότι δεν θα πρέπει να απαιτείται καμία επιπλέον δεξιότητα από το προσωπικό, αλλά να υιοθετηθεί η σύγχρονη τεχνολογία, που θα παρέχει απλές λύσεις με το πάτημα ενός κουμπιού. «Όλα πρέπει να ξεκινάνε με τον πελάτη, με τον τουρίστα, και η τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει για καλύτερες υπηρεσίες», σχολίασε ο κ. Κουρτζής. Συμπλήρωσε, τέλος, πως οι Έλληνες ξενοδόχοι ξεκίνησαν διστακτικά, ενώ πλέον κινούνται γρήγορα στο κομμάτι της ψηφιοποίησης, αναζητώντας τα εργαλεία για την τεχνολογική αναβάθμιση των επιχειρήσεων.

Διάβασε ακόμη: Έρευνα ΕΒΕΑ και Deloitte: Ανάγκη ενίσχυσης της ελληνικής μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας

Ακολούθησε το makeyourway.gr στο Google News

The post Αλ. Αγγελόπουλος (Αντιπρόεδρος της Ε.ΕΝ.Ε): Όσο πιο ανταγωνιστική η ελληνική παραγωγή τόσο πιο ανταγωνιστικός ο τουρισμός appeared first on Make Your Way.

Στις εκλογές της 9ης Ιουνίου 2024 εξελέγη Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για 5ετή θητεία (2024-2029). Ανέλαβε μέλος των Κοινοβουλευτικών Επιτροπών Προϋπολογισμού (BUDG), Περιβάλλοντος, Ενέργειας, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας Τροφίμων (ENVI) και στην Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων (AFCO), στην οποία και ορίστηκε Συντονιστής.

Στη συνέντευξη που ακολουθεί ο Νικόλας Φαραντούρης υπογραμμίζει την αναγκαιότητα για μια δικαιότερη Πράσινη Συμφωνία που θα στηρίζει τους μικρούς παραγωγούς και θα ενισχύει την εξωστρέφεια της ελληνικής οικονομίας. Μέσα από την πολιτική του διαδρομή και το όραμά του για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, προτάσσει την προάσπιση της ποιότητας των ελληνικών προϊόντων, τη θωράκιση των αγροτών έναντι των σύγχρονων προκλήσεων και την υιοθέτηση έξυπνων, βιώσιμων πρακτικών που ανταποκρίνονται στην κλιματική κρίση. Με φόντο την παγκόσμια αναγνώριση του ελληνικού κρασιού, ο ίδιος επιδιώκει να συνδέσει τις τοπικές παραδόσεις με μια στρατηγική εξωστρέφειας, ενισχύοντας τόσο τις κοινότητες όσο και την οικονομία της χώρας.

Ποια είναι τα σημαντικότερα διδάγματα που έχετε αποκομίσει και πώς βλέπετε την εξέλιξη του τομέα αυτού στην Ελλάδα;  

Ασχολούμασταν από παλιά με την οινοπαραγωγή οικογενειακά αλλά ερασιτεχνικά. Τώρα πλέον επαγγελματικά και συστηματικά.  Υπάρχει μια μαγεία γύρω απ’ το κρασί! Η ελληνική οινοποίηση χρονολογείται χιλιάδες χρόνια πίσω, με ιστορία που συνυφαίνεται με τη μυθολογία και τους αρχαίους πολιτισμούς. Το κρασί ήταν σύμβολο της αφθονίας, της χαράς και της συνάντησης του ανθρώπου με τους Θεούς. Ήταν η μετάβαση από το συνειδητό στο υποσυνείδητο και τούμπαλιν. Οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που εισήγαγαν την αμπελοκαλλιέργεια και τις τεχνικές οινοποίησης σε όλα τα εύκρατα μέρη της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της Ιταλίας και της Γαλλίας, ακόμη και με εξαγωγές από ειδικές ποικιλίες σταφυλιών. Μάλιστα τις τελευταίες δεκαετίες φαίνεται ότι υπάρχει μια αναβίωση του ελληνικού κρασιού και οι Έλληνες παραγωγοί ανακαλύπτουν ξανά την οινοποιητική κληρονομιά τους αλλά μέσα από σύγχρονες πρακτικές. Το ελληνικό κρασί κερδίζει την αναγνώριση στη διεθνή σκηνή και η οινοπαραγωγή καθίσταται ένας δυναμικός κλάδος της Ελληνικής Οικονομίας και των εξαγωγών μας. Και μάλιστα τολμώ να πω, με έναν ολοένα αυξανόμενο αριθμό θαυμαστών του, που θέλουν να ανακαλύψουν τις μοναδικές του γεύσεις και ιστορίες, που όλες αποπνέουν άρωμα Ελλάδας.

Ποια είναι τα οφέλη του οινοτουρισμού για τις τοπικές κοινότητες και τους παραγωγούς;  

Ο οινοτουρισμός – το πάντρεμα του κρασιού με τον τουρισμό – στην Ελλάδα είναι μία αναπτυσσόμενη βιομηχανία, που προσελκύει επισκέπτες από όλο τον κόσμο. Άνθρωποι ταξιδεύουν για να εξερευνήσουν τους αμπελώνες, τα οινοποιεία και την οινική κουλτούρα της χώρας μας. Αρκετά οινοποιεία, σήμερα, προσφέρουν ξεναγήσεις που μεταφέρουν τους επισκέπτες στους αμπελώνες, τα κελάρια και τις εγκαταστάσεις παραγωγής. Και μέσα από αυτές ο επισκέπτης μπορεί να αντλήσει πληροφορίες για τη διαδικασία οινοποίησης, από την καλλιέργεια του σταφυλιού έως τη ζύμωση και την παλαίωση. Όμως υπάρχουν και οι «διαδρομές κρασιού», που προσφέρουν μια ολοκληρωμένη οινική εμπειρία, συνδυάζοντας γευσιγνωσίες κρασιού με επισκέψεις σε τοπικά αξιοθέατα, εστιατόρια και καταλύματα. Έτσι ο επισκέπτης μπορεί να έχει μια ολοκληρωμένη, μοναδική εμπειρία που τέρπει όλες τις αισθήσεις του ή αλλιώς να ανακαλύψει την δική του αλήθεια μέσα στο ελληνικό τοπίο και τις παραδόσεις του. In vino veritas όπως έλεγε και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, δηλαδή εν οίνω η αλήθεια!

Ποια είναι τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες οινοπαραγωγοί σήμερα;

Ξεκάθαρα: Το υψηλό λειτουργικό και ενεργειακό κόστος (το υψηλότερο μεσοσταθμικά σε όλη την ΕΕ), η κλιματική κρίση και συνέπειές της (ερημοποίηση, ανομβύρα, τροπικό κλίμα, ασθένειες) και ο αθέμιτος ανταγωνισμός από εισαγωγές χωρίς στάνταρντς ασφαλείας ή οικολογικής/περιβαλλοντικής προστασίας. Και για τα τρία αυτά έχω ήδη κάνει παρεμβάσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.  

Ας τα δούμε όμως αναλυτικά:

Η πανδημία, ο πόλεμος στην Ουκρανία και ο αυξανόμενος πληθωρισμός, αλλά και η ολιγωρία της Ελληνική Κυβέρνησης να πατάξει την αισχροκέρδεια και το υψηλό ενεργειακό κόστος 5 χρόνια τώρα, έχουν δημιουργήσει αναρίθμητες προκλήσεις για επιχειρήσεις και ιδιώτες. Από τη μία πλευρά, η παγκόσμια κατανάλωση κρασιού αυξήθηκε κατά 4% σε όγκο και κατά 16% σε αξία, σύμφωνα με αριθμούς από τον Διεθνή Οργανισμό Αμπέλου και Οίνου (OIV). Όμως από την άλλη έχουμε αυξήσεις στο γυαλί, στα καύσιμα, στα λιπάσματα στην εφοδιαστική αλυσίδα και ενίοτε καθυστερήσεις στα λιμάνια ανεφοδιασμών. Και ειδικά για την Ελλάδα μιλάμε για μια χώρα όπου τα πάντα είναι αρρύθμιστα και ασύδοτα, αφήνοντας τον Έλληνα παραγωγό να παλεύει μόνος του απέναντι στην αισχροκέρδεια, που έχουμε κυρίως σε ενέργεια και καύσιμα

Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση στη Nature Reviews Earth & Environment, η άνοδος της παγκόσμιας θερμοκρασίας θα μπορούσε να αλλάξει το κρασί όπως το γνωρίζουμε έως σήμερα, επηρεάζοντας έως και το 70% των αμπελώνων της Γης! Η βασική εκτίμηση των επιστημόνων είναι πως «οσονούπω» όχι και τόσο μακριά, οι αμπελώνες θα πρέπει να «μετακομίσουν» βορειότερα, καθώς περιοχές μεσαίου γεωγραφικού πλάτους ενδέχεται να μην μπορούν πλέον να καλλιεργούν σταφύλια. Γιατί είναι γνωστό ότι οι ξηροθερμικές συνθήκες επηρεάζουν την απόδοση των σταφυλιών, τη σύνθεση του σταφυλιού κατά τη συγκομιδή και την ποιότητα του κρασιού. Και ειδικά όταν μιλάμε για Μεσογειακές χώρες που θεωρούνται τα «Hot spots» της κλιματικής αλλαγής. Ωστόσο άλλες έρευνες αποδεικνύουν ότι επειδή το σταφύλι είναι ανθεκτικό μπορεί να αντέξει και σε υψηλότερες θερμοκρασίες χωρίς να επηρεάζεται τόσο η παραγωγή. Όμως πρέπει να υιοθετηθούν σε κάθε περίπτωση, έξυπνες γεωργικές τεχνικές με σωστή διαχείριση των αρδεύσεων και στροφή προς τη βιολογική γεωργία, την επαναχρησιμοποίηση γεωργικών αποβλήτων κλπ. Το Ισραήλ θα μπορούσε να είναι ένα case study…

Εξάλλου, η τετραπλή κρίση (υγειονομική, ενεργειακή, πληθωριστική & γεωστρατηγική) που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη δεν θα μπορούσε να μην επηρεάζει μικρές αγορές αλλά με εξαγωγική δυναμική, όπως η Ελλάδα. Όμως εδώ στην Ελλάδα δεν υπάρχει καμία στήριξη του Αγροτικού Τομέα. Υψηλή φορολογία, ύπαρξη πολλαπλών καρτέλ και με ένα δίκτυο μεσαζόντων που κατέχει το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια στον μικρομεσαίο παραγωγό να αναπτυχθεί και να εξάγει. Παράλληλα δεν υπάρχει καμία ενεργή πολιτική της Κυβέρνησης για τη διαφύλαξη και θωράκιση της λεγόμενης επισιτιστικής ασφάλειάς μας. Κι όλα αυτά όταν ακόμη δεν έχουμε μετρήσει τα επίχειρα της καταστροφής Daniel στη Θεσσαλία… Οι Έλληνες παραγωγοί, που είναι κατεξοχήν οικογενειακές επιχειρήσεις, παλεύουν μόνοι τους για να διαφυλάξουν την αξεπέραστη ποιότητα των προϊόντων τους, που τους καθιστά μοναδικούς ως προς τις εξαγώγιμες δυνατότητές τους. Όμως το Κράτος κείται μακράν και ο υδροκεφαλισμός του ή αν θέλετε ο υπερσυγκεντρωτισμός του κατά το δόγμα του δήθεν «επιτελικού κράτους» στέκεται αμήχανο μπροστά στα διογκούμενα προβλήματα. Το περιώνυμο R & D που θα συνέδεε Πανεπιστήμια και Αγροτική Παραγωγή ανά περιοχές με στοχευμένη, «έξυπνη» παραγωγή προϊόντων ανάλογα με τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα είναι στα σπάργανα ενώ οι Περιφέρειες δεν έχουν καμία αρμοδιότητα, δικαιοδοσία καθώς και πόρους. Αλήθεια πόσα χρόνια λέμε ότι το Υπουργείο Γεωργίας ή όπως αλλιώς μετονομάζεται κατά καιρούς δεν θα έπρεπε να είναι στην Αθήνα;

Πιστεύετε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση βοηθάει επαρκώς την ανάδειξη των τοπικών προϊόντων, ή μήπως η πολιτική της δυσχεραίνει τη θέση των μικρών και μεσαίων παραγωγών και των παραδοσιακών προϊόντων στο σύνολό τους;    

Χρειάζονται νομοθετικές πρωτοβουλίες, τόσο σε εθνικό, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Πρόσφατα εισήχθη στη Βουλή σχετικό νομοσχέδιο περί θεσμικού πλαισίου για τις διαδικασίες ελέγχου, διοικητικών μέτρων και κυρώσεων στον τομέα γεωργικών προϊόντων και τροφίμων με Προστατευόμενες Ονομασίες Προέλευσης, Προστατευόμενες Γεωργικές Ενδείξεις & Εγγυημένων Παραδοσιακών Ιδιότυπων Προϊόντων. Όμως η εικόνα είναι άκρως δυσοίωνη κι ανησυχητική: ο καθένας μόνος του… Αλήθεια τί άλλο πρέπει να πούμε για τον αμαρτωλό ΟΠΕΚΕΠΕ με τη διοικητική, λειτουργική και οργανωτική του αποσύνθεση που είναι υπό επιτήρηση από τη DG AGRI, το «χρεωκοπημένο» ΕΛΓΑ και τον ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ που δεν μπορεί να ανταποκριθεί στους ελέγχους με την επιδιωκόμενη αποτελεσματικότητα που χρειάζονται για ΠΟΠ, ΠΓΕ & ΕΠΙΠ προϊόντα;
Αναφορικά με την Ευρώπη, στα πλαίσια της πράσινης συμφωνίας και της πράσινης μετάβασης υπάρχει, όπως ανέφερα και προηγουμένως, ένας αθέμιτος ανταγωνισμός. Η Ευρώπη εισάγει από τρίτες χώρες χωρίς αυστηροποίηση των ελέγχων ενώ οι ευρωπαίοι παραγωγοί πρέπει να τηρούν κατά γράμμα όλους τους περιορισμούς που αναμφισβήτητα πλήττουν την Κοινή Αγροτική Πολιτική. Περιορισμός φυτοφαρμάκων, μείωση επιδοτήσεων για ντίζελ, υποχρεωτική αγρανάπαυση & ελαχιστοποίηση λιπασμάτων καθιστούν τα ευρωπαϊκά προϊόντα μη ανταγωνιστικά. Συν τοις άλλοις και μια απέραντη γραφειοκρατία που απαιτείται για τη συμμόρφωση με τα νέα μέτρα. Δείτε τί συνέβη με τη δημιουργία του κόμματος των Αγροτών στην Ολλανδία όταν εισήχθη η Οδηγία για δραστικό περιορισμό των εκπομπών του αζώτου ! Και την ίδια στιγμή αναστέλλονται οι τελωνιακοί δασμοί από Ουκρανία για 27 χώρες της Ε.Ε. όταν η Ουκρανία αντιπροσωπεύει το ¼ της Ευρωπαϊκής παραγωγής. Είναι τυχαίο μήπως το ότι η ισπανική βιομηχανία αγροδιατροφής μεταφέρεται στο …Μαρόκο για να είναι πιο ανταγωνιστική και να μπορεί να εξάγει στην Ευρώπη;

Ποιες πρωτοβουλίες προτίθεστε να αναλάβετε ως Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ για την επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ελληνική παραγωγή και την ενίσχυση της εξωστρέφειάς της;  

Έχω ήδη πάρει πρωτοβουλίες τόσο σε επίπεδο κοινοβουλευτικών επιτροπών στις οποίες είμαι μέλος (Επιτροπές Προϋπολογισμού, Περιβάλλοντος και Συνταγματικών Υποθέσεων), όσο και σε επίπεδο Ολομέλειας. Πρωτοβουλίες θεσμικές αλλά και οικονομικές και στο πλαίσιο διαφόρων επιμέρους πολιτικών: ΚΑΠ, Περιβαλλοντική Πολιτική, Κοινή Εμπορική Πολιτική με τρίτες χώρες.

Στόχος μου είναι να μπει ένα τέλος στον αθέμιτο ανταγωνισμό στις εισαγωγές από τρίτες χώρες, αγροτικών προϊόντων, που δεν έχουν αυστηρές προδιαγραφές στην καλλιέργεια αλλά και στις συνθήκες εργασίας. Πράσινη αλλά όχι Αθέμιτη Κοινή Αγροτική Πολιτική. Αυτή ήταν άλλωστε και η Παρέμβαση μου στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο και αυτός θα είναι κι ένας από τους στόχους μου!

Η Πράσινη Συμφωνία που ανακοινώθηκε τον Φεβρουάριο του 2023 είναι ένα φιλόδοξο σχέδιο που στοχεύει σε μηδενικές εκπομπές έως τα μέσα του αιώνα από την ευρωπαϊκή βιομηχανία και τη γεωργία, το επονομαζόμενο “Farm to Fork”, δεν πρέπει να στραγγαλίζει τους Ευρωπαίους αγροτοκτηνοτρόφους και να τους καθιστά μη ανταγωνιστικούς. Κι αυτό πρέπει να επισυμβεί με αυστηροποίηση των διμερών συμφωνιών με τρίτες χώρες ή και στο πλαίσιο των πολυμερών διαπραγματεύσεων στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου προς όφελος όλων και ειδικά του πολύπαθου ευρωπαϊκού νότου, που ως επί το πλείστον υπόκειται στις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής ως hot spot.

Περισσότερα για τον Νικόλα Φαραντούρη μπορείς να βρεις εδώ: https://farantouris.eu/

Διάβασε ακόμη: Έρευνα ΕΒΕΑ «Παλμός ελληνικής επιχειρηματικότητας» – σε συνεργασία με τη Deloitte

Ακολούθησε το makeyourway.gr στο Google News

The post Νικόλας Φαραντούρης: Πολιτικές παρεμβάσεις για δίκαιες αγροτικές συνθήκες, βιώσιμο ενεργειακό κόστος και ενίσχυση του οινοτουρισμού appeared first on Make Your Way.

Πρόκειται για μία πλατφόρμα στην οποία οι υπάρχοντες (και μη) συνεργάτες σε Ελλάδα και εξωτερικό θα μπορούν να βλέπουν και να παραγγέλνουν ανά πάσα στιγμή τα ιδιαίτερα προϊόντα τους στην ποσότητα που επιθυμούν από το πλούσιο κατάλογό τους ενώ ταυτοχρόνως θα παρακολουθούν την εξέλιξη της όποιας παραγγελίας τους, χωρίς να υπάρχουν τα περιττά back and forths στα τηλέφωνα και email.

Σε μια εποχή που απαιτεί νέες λύσεις και προσαρμοστικότητα, τέτοιες πρωτοβουλίες δείχνουν το δρόμο για μια πιο βιώσιμη και εξωστρεφή ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.

Διάβασε ακόμη: Εξαγωγές: Το ελληνικό ούζο πουλάει!

Ακολούθησε το makeyourway.gr στο Google News

The post Ολοκληρώνεται το B2B ηλεκτρονικό κατάστημα της πρωτοβουλίας Μικροί Έλληνες Παραγωγοί appeared first on Make Your Way.

Είναι Σάββατο του Λαζάρου και οδεύουμε επίσημα προς το Πάσχα. Θα μπορούσα να είμαι τώρα για καφέ ή ποτό με την τρελοπαρέα αλλά με όσα διαβάζω τελευταία στα ειδησεογραφικά site, περί «Καλάθι του Πάσχα» και «αρνί porsche» κάπως άρχισα να πνίγομαι βρε αδερφέ. Γενικά, όπως έχεις δει πολιτικό σχολιασμό δε συνηθίζω να κάνω, αλλά αγαπητέ αναγνώστη όλα έχουν τα όριά τους. Κάπου η ανάπτυξη της περιβόητης ελληνικής παραγωγής και η στήριξη των μικρών μαγαζιών της γειτονιάς αρχίζει να πιάνει πάτο με αυτούς που έχουμε μπλέξει. 

Ξεκινάμε, λοιπόν από το λόγο της έκρηξής μου, τις καθόλου πετυχημένες διατυπώσεις του μεγάλου σαμποτέρ της ελληνικής παραγωγής που λαμβάνουν υποστήριξη κι από τους συνοδοιπόρους του. Ναι, αναφέρομαι στον κύριο που τον προηγούμενο μήνα έκοβε βόλτες στην γνωστή έκθεση τροφίμων δίνοντας χέρια και μιλώντας συγχρόνως για ανάπτυξη, σε Έλληνες παραγωγούς, κτηνοτρόφους και μεταποιητές. Σε εκείνους τους συνανθρώπους μας που παλεύουν τόσα χρόνια ν ’ανταπεξέλθουν σε μνημόνια, πανδημίες και ενεργειακές κρίσεις για να μη βάλουν λουκέτο. Επιπλέον, την ίδια στιγμή εγώ κι άλλοι αρθρογράφοι, σεφ, και δημιουργοί περιεχομένου παλεύουμε ν’ αναδείξουμε τα καλούδια τους και τα μαγαζάκια της γειτονιάς όπου βρίσκονται, για να βάλουμε ένα χέρι βοηθείας στην προσπάθειά τους. 

Κι έρχεται ποιος; Ο Άδωνις Γεωργιάδης. Ο κύριος που θα έπρεπε να βρίσκει λύσεις στα κοινά προβλήματα των ευάλωτων επιχειρηματιών – παραγωγών για να αναπτύσσονται μεθοδικά σε υγιείς συνθήκες, κι όχι να κάνει τον ambassador των σουπερμάρκετ. Να πει τι; «Αν εσύ θέλεις να πάρεις Porsche δεν σημαίνει ότι όλοι πρέπει να παίρνουν Porsche αυτοκίνητο» (όπου Porsche βάλε αρνί) και να του θέτει ο Σπίρτζης το εύστοχο ερώτημα: «δηλαδή στο χασάπικο παίρνεις αρνί Porsche;» κι ο υπουργός – σαμποτέρ να απαντάει: «Στο χασάπικο παίρνεις πολύ καλύτερη ποιότητα κρέατος. Προφανώς». Δηλαδή, σύμφωνα με τον υπουργό ας αφήσουμε τα κρεοπωλεία της γειτονιάς (συνήθως ο κρεοπώλης της γειτονιάς είναι ο ίδιος κτηνοτρόφος και πουλάει το δικό του κρέας) αφού δεν το αντέχει η τσέπη μας και να πάμε στα σουπερμάρκετ, να φάμε κατώτερη ποιότητα κρέατος, επειδή μας έκλεισε καλύτερο deal για το λεγόμενο «Καλάθι του Πάσχα». Σωστά;  

Και σα να μην έφτανε αυτό, στην εκπομπή της Γιάμαλη, «Kontra24», η ίδια με μία απλή ερώτηση στον καλεσμένο βουλευτή και συνοδοιπόρο του Άδωνη, Γ.Καλλιάνο, για το αν στο χασάπικο παραδοσιακά έχουμε καλύτερη ποιότητα και μάλιστα μετά το πετυχημένο μπακαλιάρο Tesla της Κ.Δευτέρας του ίδιου υπουργού, εκείνος έδωσε την εξοργιστική για εμένα απάντηση: «Χρειάζεται να κάνουμε συζήτηση για το χαβαλέ του κ.Γεωργιάδη απέναντι στον κ.Σπίρτζη;». Σοβαρά, θεωρείς ότι αυτές τις οικονομικά δύσκολες ημέρες ένας υπουργός μπορεί να κάνει χαβαλέ χρησιμοποιώντας μάρκες αυτοκινήτων για να συγκρίνει τσέπες και προϊόντα; Θεωρείς ότι κάνει πλάκα; Όχι, κύριε σαμποτάζ κάνει στη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα (παντοπωλεία, κρεοπωλεία) και την ελληνική παραγωγή. Γιατί κύριοι αντί να βοηθήσετε παραγωγούς και μικρομεσαίους καταστηματάρχες να χαμηλώσουν τα κόστη τους – συνεπώς και τη τιμή του χψ προϊόντος – γίνεστε ambassadors για λογαριασμό των σουπερμάρκετ με…καλάθια και όπως λέτε μόνοι σας, με κατώτερη ποιότητα προϊόντων.

Να ξεκαθαρίσω ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα με τα σουπερμάρκετ, αλλά με την πολιτική που εφαρμόζουν οι κατά καιρούς σαμποτέρ για τη συρρίκνωση – και εξαφάνιση πολλές φορές- παντοπωλείων, κρεοπωλείων και μανάβικων που βρίσκονται στη κατοχή των μικρομεσαίων στρωμάτων που έχουν δώσει αίμα και ψυχή για ένα αξιοπρεπές κέρδος για τα απαραίτητα της δικής τους οικογένειας. Όπως και η μικρή ελληνική παραγωγή που κατά βάση βρίσκεται σε αυτά, καθώς οι πολιτικές των σουπερμάρκετ ενδεχομένως να εξαλείψουν την αρχική ποιότητα για καλύτερη τιμή. Μάλιστα, υπάρχουν περιπτώσεις που χρεώνουν τον πωλητή (μικρό παραγωγό), για μικροπράγματα που κάποιος θα έλεγε ότι δεν έχουν λογική, για να κερδίζουν από παντού. Βέβαια, να πω ότι δε συμφωνώ ότι στο σουπερμάρκετ βρίσκει κανείς μόνο κατώτερης ποιότητας προϊόντα, όπως αντίστοιχα και σε ένα παντοπωλείο, βρίσκεις και ανώτερης ποιότητας προϊόντα εξίσου και στα δύο. Αλλά άλλο είναι θέμα μας. Το γεγονός ότι κάποιοι επιλέγουν συνειδητά όπως φαίνεται να διαλυθεί η μικρομεσαία επιχείρηση, άρα και η αντίστοιχη ελληνική παραγωγή.

Η ελληνική παραγωγή κύριοι έχει κουραστεί να δέχεται τα χτυπήματά σας. Ο κόσμος της θέλει να προσφέρει στο καταναλωτικό κοινό ένα καθαρό προϊόν με όλες τις απαραίτητες προδιαγραφές, όπως τα συστήματα διαχείρισης ασφάλειας τροφίμων (κοστίζουν), να πληρώνει τις υποχρεώσεις του στην ώρα του (μισθούς, ασφάλειες, ρεύματα, νερά, εφορίες) και τις ανάγκες του, να χαίρεται που συμβάλει θετικά στην ελληνική οικονομία (αύξηση θέσεων εργασίας, διείσδυση σε ξένες αγορές – εξαγωγές, μείωση χρεών) και να ευφραίνεται με τις οικογένειες και τις παρέες που έδειξαν την προτίμησή τους σε εκείνη τούτες τις ημέρες αλλά και σε όσες έρθουν.  

Σαφώς, η διατύπωση του Άδωνι Γεωργιάδη είναι μία από τις πολλές καθόλου πετυχημένες που έχουμε ακούσει τελευταία, αλλά για εμένα ήταν αυτή που έφτασε τον κόμπο στο χτένι για να γράψω αυτό το άρθρο.  

Διάβασε ακόμη:

Μικροί Έλληνες Παραγωγοί: Κορυφαίοι σεφ της ελληνικής γαστρονομίας ως πρέσβεις της πρωτοβουλίας

Ακολούθησέ με σε Facebook & Instagram για περισσότερα άρθρα – κι όχι μόνο – γύρω από τα ελληνικά προϊόντα και τις ελληνικές επιχειρήσεις!

The post Όταν ο πολιτικός σαμποτάρει την ελληνική παραγωγή appeared first on Make Your Way.