Ο επιχειρηματικός κόσμος, όπως με κάθε πολιτικό κόμμα προερχόμενο από την Αριστερά, αντιμετώπισε με πολύ σκεπτικισμό αυτόν τον νέο πολιτικό φορέα. Περνώντας όμως ο καιρός και με την Δεξιά να αποτυγχάνει να ανταποκριθεί στις νέες ανάγκες τόσο της κοινωνίας όσο και της οικονομίας, οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες αναζήτησαν μια νέα πολιτική πρόταση που θα κάλυπτε τις απαιτήσεις τους. Το ΠΑΣΟΚ ως ανερχόμενη και κυρίαρχη πλέον παράταξη στον χώρο της Κεντροαριστεράς έδειχνε να έδινε μια νέα προοπτική και ελπίδα και στον επιχειρηματικό κόσμο, κυρίως των μικρομεσαίων που, όπως είναι κοινά αποδεκτό, είναι η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Έτσι, έγινε το μεγάλο και ίσως το δυσκολότερο βήμα, δηλαδή να περάσουμε από την φάση της δυσπιστίας στην φάση της ελπίδας. Και αυτό ήταν πολύ πιο δύσκολο από όσο μπορούμε τώρα να κατανοήσουμε, καθώς άρχισε να ανατρέπεται από την πλευρά των επιχειρηματιών η λογική ότι η Αριστερά (με την ευρεία έννοια του όρου) ήταν κατά της επιχειρηματικότητας. Φυσικά αυτός ο μύθος είχε μια δόση αλήθειας, επομένως και το ΠΑΣΟΚ από την μεριά του έσπασε όποια στεγανά χρειαζόταν, προκειμένου να δείξει έμπρακτα ότι θέλει πάση θυσία να καταρρίψει αυτόν τον μύθο ώστε να έχει κυβερνητική προοπτική.

Από την φάση της ελπίδας δεν αργήσαμε να πάμε στην φάση της σταθερότητας. Με τον όρο αυτό εννοούμε τη σταθερή σχέση εμπιστοσύνης που αναπτύχθηκε εκείνη την εποχή μεταξύ της τότε ελληνικής Κεντροαριστεράς και του μικρομεσαίου επιχειρηματικού κόσμου. Στην πρώτη τετραετία του ΠΑΣΟΚ, 1981 – 1985, υπήρξε η έμπρακτη στήριξη στη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα. Αυτή η εξαιρετικά αισθητή αύξηση του επιπέδου ζωής και η ανάπτυξη της οικονομίας, ώθησε τον κόσμο αυτό να δώσει εκ νέου ψήφο εμπιστοσύνης στο ΠΑΣΟΚ. Έτσι, η Κεντροαριστερά εδραιώθηκε και αποτέλεσε για περίπου τρεις δεκαετίες την πιο αξιόπιστη λύση για τον επιχειρηματικό κόσμο. Από τη δεύτερη τετραετία του ΠΑΣΟΚ 1985 έως το 2010 η κεντροαριστερά εδραιώνεται και η σχέση της με την επιχειρηματικότητα περνά στην φάση της σταθερότητας. 

Η μεγάλη ρωγμή στη σχέση Κεντροαριστεράς – μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας

Φυσικά έως το 2009 υπήρξαν διακυμάνσεις και σημαντικές αλλαγές στην κεντροαριστερά αλλά και γενικότερα στην πολιτική. Αυτό είχε ως αφετηρία την ιστορικά πολύ σημαντική αλλαγή εποχής με τον θάνατο του ιστορικού ηγέτη του χώρου, Ανδρέα Παπανδρέου και η διαδοχή του στην πρωθυπουργία και στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ από τον Κώστα Σημίτη. Ο Κώστας Σημίτης σφράγισε την πολιτική του κυριαρχία το 1996, και μαζί με αυτό έφερε ένα νέο ρεύμα στην κεντροαριστερά, μετατρέποντας την από συγκρουσιακή απέναντι στις νεοφιλελεύθερες οικονομικές πολιτικές σε ανεκτική και σε κάποιον βαθμό συναινετική.  Η στροφή αυτή του ΠΑΣΟΚ και το άνοιγμα προς τις πιο φιλελεύθερες πολιτικές επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την οικονομική πολιτική του, όμως δινόταν η εντύπωση τα πρώτα χρόνια πως η οικονομία ήταν σταθεροποιημένη. Ωστόσο, αυτό που ακολουθήσε με το κραχ του χρηματιστηρίου αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη ρωγμή στις σχέσεις της Κεντροαριστεράς με τη μικρομεσαία ελληνική επιχειρηματικότητα. Το αποτέλεσμα ήταν το ΠΑΣΟΚ να ηττηθεί στις εκλογές του 2004, πληρώνοντας την πρώτη κρίση εμπιστοσύνης με την ελληνική μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, που ανταποκρίθηκε τελικώς σε μια άλλη πρόταση.

Η ανεπάρκεια της οικονομικής πολιτικής της 5χρονης διακυβέρνησης του Κ. Καραμανλή οδηγεί τον λαό και τον μικρομεσαίο επιχειρηματικό κόσμο να ξαναδώσει στην Κεντροαριστερά την ευκαιρία να εφαρμόσει το κατά τα άλλα γνήσιο και ανανεωμένο σοσιαλδημοκρατικό πρόγραμμα. Ο Γιώργος Παπανδρέου ως πρωθυπουργός αντί να πράξει αυτό θα βρεθεί αντιμέτωπος με το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης και θα έχει ως αποτέλεσμα αντί να προσφέρει οικονομικές ανάσες στους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, να ψηφίσει και να εφαρμόσει σκληρά μέτρα λιτότητας μέσω του πρώτου μνημονίου. Η υιοθέτηση νεοφιλελεύθερων πολιτικών ακραίας λιτότητα από ένα κεντροαριστερό – σοσιαλδημοκρατικό κόμμα θα αποτελέσει την οριστική έως σήμερα ρήξη του μικρομεσαίου επιχειρηματικού και όχι μόνο κόσμου με το ΠΑΣΟΚ. Ένα φρικτό αποτέλεσμα για την ελληνική επιχειρηματικότητα από την πολιτικής αυτή, ήταν να βάλουν λουκέτο δεκάδες χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις και η ανεργία να αυξηθεί τρομακτικά. Ο προοδευτικός κόσμος γυρίζοντας την πλάτη στο ΠΑΣΟΚ αναζητεί και τελικά βρίσκει στον ΣΥΡΙΖΑ (2012), ένα μικρό τότε κόμμα της λεγόμενης ριζοσπαστικής Αριστεράς μια ελπίδα για να αποκαταστήσει σε κάποιον βαθμό το αίσθημα εμπιστοσύνης. Το έργο αυτό ολοκληρώνεται το Ιανουάριο του 2015 με την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και τον επικεφαλής του Αλέξη Τσίπρα στην θέση του πρωθυπουργού. Τελικά, μετά από μια έντονη περίοδο 6 μηνών διαπραγμάτευσης και ενός δημοψηφίσματος, η κυβέρνηση Τσίπρα παρά την προσπάθεια για μια καλύτερη συμφωνία με τους εταίρους, οδηγείται στην υπογραφή του 3^ου προγράμματος δημοσιονομική προσαρμογής, κάτι το οποίο σήμαινε, επιπλέον μέτρα λιτότητας και αύξηση φορολογίας.

Ακόμα: Νικόλας Φαραντούρης: Πολιτικές παρεμβάσεις για δίκαιες αγροτικές συνθήκες, βιώσιμο ενεργειακό κόστος και ενίσχυση του οινοτουρισμού

Η Κεντροαριστερά και το επιχειρείν σήμερα

Έτσι καταλήξαμε στην φάση που ο επιχειρηματικός κόσμος να έχει έρθει σε πλήρη ρήξη με την Κεντροαριστερά καθώς δείχνει πώς έχει έρθει σε ένα τέλμα και δεν έχει καταφέρει να εμπνευστεί κανένα σχέδιο εναλλακτικής οικονομικής πολιτικής. Διότι, τόσο η Κεντροαριστερά όσο και η Αριστερά απέτυχαν πανηγυρικά στον 21^ο αιώνα να αποκρούσουν στοιχειωδώς το νεοφιλελεύθερο ρεύμα. Η πρώτη απέτυχε διότι η σοσιαλδημοκρατία έχασε εντελώς την ταυτότητά της και απομακρύνθηκε πλήρως από τις ρίζες της, ενώ είχε ως αποτέλεσμα να ταυτιστεί με τον νεοφιλελευθερισμό και τις πολιτικές λιτότητας, χάνοντας κάθε αξιοπιστία. Και η δεύτερη να χάνει στην πράξη το ηθικό πλεονέκτημα, το οποίο ευαγγελιζόταν πώς είχε, με την περαιτέρω εφαρμογή πολιτικών λιτότητας.

Επομένως, μπορεί κάποιος εύκολα να διαπιστώσει, πως επικρατεί μια κατάσταση στο πολιτικό σκηνικό που μόνο θετική δεν είναι για τον χώρο της ευρύτερης Αριστεράς. Πάνω από ένα έτος τώρα γινόμαστε μάρτυρες ενός πρωτοφανούς κατακερματισμού αλλά και αδυναμίας για παραγωγή πολιτικής από όλες τις προοδευτικές δυνάμεις. Για πρώτη φορά στα χρονικά, είδαμε την αξιωματική αντιπολίτευση να αποκαθηλώνεται και να διασπάται με ρυθμό γεωμετρικής προόδου. Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ από την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα και έπειτα, μετρά 3 διαδοχικές διασπάσεις με ισάριθμα νέα κόμματα να έχουν δημιουργηθεί. Για τα ποσοστά του, έχουμε να κάνουμε με μια δημοσκοπική κατάρρευση σε μικρά μονοψήφια ποσοστά που πλέον δεν αποτελούν ούτε άμεση ούτε έμμεση απειλή για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, ούτε όμως διαπιστώνεται και κάποια προοπτική ανάκαμψης. Όσον αφορά τα κόμματα που προέκυψαν από τις διασπάσεις, μόνο το Κίνημα Δημοκρατίας του Στέφανου Κασσελάκη έχει αποκτήσει μια δυναμική στο επίπεδο για να εισέλθει με σχετική άνεση στην βουλή παρόλο που ο ίδιος ο Σ. Κασσελάκης στοχεύει σε ψηλότερα ποσοστά. 

Μην χάσεις: Στέφανος Κασσελάκης για Γαλάζιο Σάββατο: «Η στήριξη ελληνικών προϊόντων είναι θέμα πολιτισμού!»

Όσον αφορά το ΠΑΣΟΚ, η ανάδειξη του στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι ξεκάθαρα συγκυριακή όπως και η αισθητή αλλά όχι θεαματική αύξηση των ποσοστών. Η κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ και η κοινοβουλευτική του πολυδιάσπαση, οδήγησαν σε αυτό το μαθηματικά βέβαιο αποτέλεσμα. Όμως από εκεί και μετά το ΠΑΣΟΚ ασκεί περισσότερο αντιπολίτευση των συναινέσεων παρά μια δυναμική, προγραμματική αντιπολίτευση. Ποιες είναι λόγου χάρη οι διαχωριστικές γραμμές στην οικονομική πολιτική και ποιο διαφορετικό παραγωγικό μοντέλο προτείνει για μια σύγχρονη οικονομία; Αυτά είναι ελάχιστα από τα πολλά θέματα και ερωτήματα που θα έπρεπε να απασχολούν ένα κυβερνητικό κόμμα και φυσικά ένα υποψήφιο πρωθυπουργό, κι αυτό διότι αυτά είναι ζητήματα που απασχολούν και την κοινωνία στο σύνολο της, το πως θα ζήσει καλύτερα.

Ποιοι μιλάνε για την ελληνική επιχειρηματικότητα;

Εφόσον τα δύο κόμματα της Κεντροαριστεράς – Αριστεράς που έχουν κυβερνήσει ήταν απασχολημένα με το διευθετούν τα εσωτερικά τους, είναι φυσικό και επόμενο η κοινωνία να είναι εξαιρετικά δύσπιστη ή και να γυρίζει και την πλάτη στα κόμματα αυτά. Το ερώτημα όμως είναι ξεκάθαρο. Αν όχι τα κυρίαρχα αυτοαποκαλούμενα προοδευτικά κόμματα, τότε ποιοι θα μιλήσουν για το πως θα χτίσουμε ένα νέο εναλλακτικό και αποτελεσματικό παραγωγικό μοντέλο, κάνοντας το αιχμή του δόρατος σε ένα προοδευτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης. Έως τώρα ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν παρουσιάσει κάτι ολοκληρωμένο που να αξίζει να το συζητήσουμε.

Η συζήτηση αυτή για την ελληνική μικρομεσαία επιχειρηματικότητα στον προοδευτικό χώρο γίνεται για την ώρα μόνο σε επίπεδο προσώπων και αυτή πάλι δεν γίνεται οργανωμένα μέσω ενός μόνο μπλοκ. Ένα από τα πρόσωπα που έχουν ανοίξει κατά καιρούς την συζήτηση είναι ο πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, Αλέξης Τσίπρας μέσω του ινστιτούτο του πριν μερικούς μήνες που οργάνωσε στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά μια ημερίδα για την ελληνική επιχειρηματικότητα και για ένα νέο παραγωγικό μοντέλο. Ένα ακόμα πρόσωπο το οποίο είναι και αυτό πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, ο Στέφανος Κασσελάκης, έχει δείξει πως έχει ψηλά στην ατζέντα του τα θέματα της οικονομίας. Όσο ήταν επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, είχε κάνει μια ολοκληρωμένη πρόταση για ένα νέο φορολογικό σύστημα καθώς και άλλες παρεμβάσεις μικρότερου βεληνεκούς πάνω στην οικονομία. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και στην ιδρυτική διακήρυξη νέου του κόμματος του, Κίνημα Δημοκρατίας.

Διάβασε: Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα & ελληνική οικονομία – Μία ατζέντα και προάγγελος πολιτικών εξελίξεων;

Οι σχέσεις των δύο αυτών πολιτικών δεν μπορεί κάποιος να πει ότι είναι και οι καλύτερες, άρα το να βρεθεί η τομή να συνυπάρξουν εκ νέου κάτω από την ίδια πολιτική στέγη δεν συγκεντρώνει καμία πιθανότητα. Κι αυτό γιατί, πέρα από όσα συνέβησαν στον ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ όλον αυτό τον καιρό, έχουν και οι δύο την φιλοδοξία να έχουν το ηγετικό ρόλο στην Κεντροαριστερά. Όμως στην παρούσα φάση οφείλουμε να κοιτάξουμε το δάσος αντί για το δέντρο. Όταν η συζήτηση για το πώς θα διαμορφώσουμε μια νέα οικονομική πολιτική μέσα από ένα προοδευτικό παραγωγικό μοντέλο, η συζήτηση δεν γίνεται να πραγματοποιείται μόνο από πρόσωπα. Καμία εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης δεν έχει πετύχει χωρίς να γίνει οργανωμένα, με την κοινωνία παρούσα και πάνω απ’ όλα με αξιοπιστία. Χρειάζεται ένας συνδυασμός προσώπων, πολιτικών, με αίσθημα ευθύνης, να εμπνεύσει, να αφυπνίσει, να πείσει έτσι ώστε να διαμορφωθεί μια νέα κοινωνική πλειοψηφία που όταν έρθει η ώρα θα δηλώσει παρούσα. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και με την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, που όπως είπαμε παραπάνω, αποτελεί την ραχοκοκαλιά την οικονομίας. Όσο οι προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις αλλά και οι ίδιοι οι πολιτικοί δεν το αντιλαμβάνονται αυτό, τόσο ο κόσμος της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας δεν θα πείθεται να εμπιστευτεί εκ νέου την Κεντροαριστερά σε οποιαδήποτε μορφή, και εσχάτως θα αρκείται στη δήθεν ασφάλεια που θα της προσφέρει ο κ. Μητσοτάκης και οι δεξιές νεοφιλελεύθερες πολιτικές γενικότερα.

Διάβασε ακόμη: CES 2025: Η Ελλάδα ανάμεσα στους Innovation Leaders του Global Innovation Scorecard 

Ακολούθησε το makeyourway.gr στο Google News

The post Κεντροαριστερά και ελληνική μικρομεσαία επιχειρηματικότητα – Μέσα από σαράντα κύματα appeared first on Make Your Way.

Η ένατη τελετή απονομής των Βραβείων «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΞΙΑ», από τον Σύνδεσμο Βιομηχανιών Ελλάδος, θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 29 Νοεμβρίου, στο ξενοδοχείο The Met της Θεσσαλονίκης. Στη φετινή διοργάνωση έχει προσκληθεί και θα χαιρετίσει ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Χρήστος Σταϊκούρας, ενώ την εκδήλωση θα τιμήσουν επίσης με την παρουσία τους κυβερνητικοί και αυτοδιοικητικοί αξιωματούχοι, όπως και εκπρόσωποι παραγωγικών φορέων.

Όπως δήλωσε η Πρόεδρος του ΣΒΕ κα Λουκία Σαράντη: « Ο θεσμός των Βραβείων του ΣΒΕ «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΞΙΑ», αποτελεί τον δικό μας τρόπο να αναγνωρίσουμε τα σημαντικά επιτεύγματα του ελληνικού επιχειρείν και της βιομηχανίας μας, τους πρωτοπόρους της αγοράς που στηρίζουν την οικονομία και την κοινωνία μας».

Στο πλαίσιο αυτό, θα βραβευθούν εταιρείες από τους κλάδους Τροφίμων, Κλωστοϋφαντουργίας, Πλαστικών, Εξορυκτικών Επιχειρήσεων, Βασικών Μετάλλων και Προϊόντων Υγιεινής. Επίσης θα διακριθούν ξεχωριστά για την καινοτομία τους πέντε επιχειρήσεις και θα βραβευθούν επίσης τρεις σημαντικές προσωπικότητες ως αναγνώριση της συνεισφοράς τους στην ελληνική επιχειρηματικότητα.

Η επιλογή και αξιολόγηση των εταιρειών πραγματοποιήθηκε από την Επιτροπή Αξιολόγησης των Βραβείων, στην οποία Πρόεδρος είναι ο Δρ. Γεώργιος Δουκίδης, Καθηγητής Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλη οι Δρ. Άγις Παπαδόπουλος, Πρόεδρος ΕΥΑΘ και Καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Δρ. Περικλής Μήτκας, Καθηγητής και πρώην Πρύτανης Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Νίκος Πέντζος, Πρόεδρος επί Τιμή ΣΒΕ, Κατερίνα Νένδου, Οικονομικός Επόπτης ΣΒΕ και Γιάννης Σταύρου, Α’ Αντιπρόεδρος – Εκτελεστικός ΣΒΕ.

Τα Βραβεία «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΞΙΑ 2024» πραγματοποιούνται με τη στήριξη Φορέων και Εταιρειών, σηματοδοτώντας τη δέσμευση του ΣΒΕ για την ισχυροποίηση της βιομηχανίας της χώρας, στο πλαίσιο της περιφερειακής σύγκλισης και ανάπτυξης της εθνικής οικονομίας.

Διάβασε ακόμη: Γνωρίζουμε το Black Friday αλλά αγνοούμε το Γαλάζιο Σάββατο

Ακολούθησε το makeyourway.gr στο Google News

The post ΣΒΕ: Για 9η χρονιά τα Βραβεία «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΞΙΑ» προβάλλουν τις μεταποιητικές επιχειρήσεις appeared first on Make Your Way.

Η υλοποίηση της εν λόγω έρευνας για 3η φορά είχε ως στόχο την εκ νέου αποτίμηση της αναπτυξιακής δυναμικής των επιχειρήσεων – μελών του ΕΒΕΑ στους κλάδους δραστηριοποίησής τους, κατά το 3ο τρίμηνο του 2024, προκειμένου να αναδειχθεί η ενδεχόμενη ανάγκη περαιτέρω ενδυνάμωσης της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα, μέσα από τη δημιουργία ενός υποστηρικτικού οικοσυστήματος.

Στην τρίτη περίοδο αναφοράς της έρευνας συμμετείχαν περίπου 200 μικρομεσαίες επιχειρήσεις όλων των κλάδων της οικονομίας και ποικίλων νομικών μορφών. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν την κύρια βάση της ελληνικής οικονομίας, συνιστώντας τη συντριπτική πλειονότητα των επιχειρήσεων στη χώρα και κινητήριο μοχλό ανάπτυξης και δημιουργίας θέσεων εργασίας. Ως εκ τούτου, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις κλήθηκαν να παραθέσουν τις απόψεις τους γύρω από ευκαιρίες και προκλήσεις που άπτονται της εξαγωγικής τους δραστηριότητας, της ψηφιακής / πράσινης μετάβασής τους, της πρόσβασης σε χρηματοδοτικά εργαλεία, αλλά και σχετικά με το πώς εκλαμβάνουν γενικότερα το μακροοικονομικό περιβάλλον, προκειμένου να επιτευχθεί μία συνολική επισκόπηση του επιχειρηματικού τοπίου στην Ελλάδα.

Παρακάτω, παρουσιάζονται συνοπτικά τα αποτελέσματα της εν λόγω έρευνας ανά θεματική περιοχή ανάλυσης:

Μακροοικονομικό περιβάλλον

Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά το μακροοικονομικό περιβάλλον, εξακολουθούν να υφίστανται διαφοροποιήσεις, σε επίπεδο μεγέθους των επιχειρήσεων, ως προς την εκτίμησή τους για την υφιστάμενη κατάσταση και την προοπτική της ελληνικής οικονομίας. Αναλυτικότερα, περισσότερες από 1 στις 2 επιχειρήσεις με 11-50 άτομα προσωπικό και περισσότερες από 2 στις 3 επιχειρήσεις με 51-250 εργαζομένους, έχουν ουδέτερη ή θετική αίσθηση για την υφιστάμενη κατάσταση της οικονομίας. Εν αντιθέσει, οι μικρότερες επιχειρήσεις (με έως 3 και 4-10 άτομα προσωπικό) δεν φαίνεται να αντιλαμβάνονται το ίδιο θετικά την υφιστάμενη κατάσταση της οικονομίας. Είναι θετικό, ωστόσο, ότι σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, η γενική αίσθηση των επιχειρήσεων για την υφιστάμενη κατάσταση εμφανίζεται, συνολικά, ελαφρώς πιο θετική. Όσον αφορά την εκτίμηση για την προοπτική της οικονομίας το επόμενο έτος, περίπου 2 στις 3 επιχειρήσεις με 11 έως 250 άτομα προσωπικό, εκφράζουν ουδέτερη ή θετική εκτίμηση για την προοπτική της οικονομίας, ενώ οι μικρότερες επιχειρήσεις παρουσιάζονται πιο συγκρατημένες. Πιθανή πηγή σκεπτικισμού ως προς την πορεία της ελληνικής οικονομίας αποτελεί το γεγονός ότι πολλές επιχειρήσεις συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τα ίδια εμπόδια αναφορικά με την απρόσκοπτη δραστηριοποίησή τους, ήτοι το φορολογικό πλαίσιο, τη γραφειοκρατία και τις πληθωριστικές πιέσεις. Σε σχέση με τα 2 προηγούμενα τρίμηνα της μελέτης, παρατηρείται, λοιπόν, μία σταθερότητα, κάτι που καταδεικνύει την επιτακτική ανάγκη εστίασης λύσεων στο προαναφερθέν «τρίπτυχο».

Ως προς τη διαφοροποίηση του κύκλου εργασιών το προηγούμενο τρίμηνο σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους, αξίζει να αναφερθεί ότι οι περισσότερες επιχειρήσεις με έως 3 εργαζόμενους καθώς και επιχειρήσεις με 4-10 εργαζομένους παρουσιάζουν είτε σταθερότητα είτε αύξηση ως προς τον κύκλο εργασιών τους σε σχέση με πέρυσι. Επιπλέον, ιδιαίτερα ελπιδοφόρο είναι ότι περίπου 1 στις 2 επιχειρήσεις με 11 έως 250 εργαζομένους έχουν αυξήσει τον κύκλο εργασιών τους ως προς το προηγούμενο έτος. Σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, δηλώθηκε, συνολικά, ότι αυξήθηκε ελαφρώς ο κύκλος εργασιών των επιχειρήσεων. Τα μεγαλύτερα ποσοστά των επιχειρήσεων που δήλωσαν αύξηση του κύκλου εργασιών τους σημειώθηκαν στους κλάδους των Υπηρεσιών (45%) και των ΤΠΕ (46%). Αντιθέτως, οι κλάδοι όπου δηλώθηκε μείωση του κύκλου εργασιών τους είναι εκείνοι του εμπορίου (χονδρικό εμπόριο – 48% και λιανικό εμπόριο – 58%) και της μεταποίησης (καταναλωτικά προϊόντα – 57% & βιομηχανικά προϊόντα – 56%). Τέλος, είναι θετικό ότι, ως προς την προοπτική του κλάδου στον οποίο δραστηριοποιούνται οι επιχειρήσεις του δείγματος, εκφράζεται συνολικά μία μεγαλύτερη αισιοδοξία, σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο.

Μην χάσεις: Νικόλας Φαραντούρης: Πολιτικές παρεμβάσεις για δίκαιες αγροτικές συνθήκες, βιώσιμο ενεργειακό κόστος και ενίσχυση του οινοτουρισμού

Εξαγωγική δραστηριότητα

Ως προς την εξαγωγική τους δραστηριότητα, το ποσοστό των επιχειρήσεων που έχουν ή σκοπεύουν να αποκτήσουν εξαγωγική δραστηριότητα, παρουσιάζεται κατά τι μικρότερο σε σχέση το προηγούμενο τρίμηνο. Πιο συγκεκριμένα, περίπου 2 στις 5 επιχειρήσεις έχει ή σκοπεύει να αποκτήσει εξαγωγική δραστηριότητα, με τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις να εξακολουθούν να εμφανίζονται πιο εξωστρεφείς από τις μικρότερες (περίπου70% των επιχειρήσεων με 51-250 άτομα προσωπικό έχουν ή σκοπεύουν να αποκτήσουν εξαγωγική δραστηριότητα ενώ το 60% των επιχειρήσεων με έως 3 εργαζομένους δεν έχουν και δεν σκοπεύουν να αποκτήσουν εξαγωγική δραστηριότητα). Ωστόσο, είναι σημαντικό ότι περισσότερες από 2 στις 3 εξαγωγικές επιχειρήσεις συνεχίζουν να εξάγουν σε 1-10 αγορές σήμερα.

Σε επίπεδο κλάδου, ιδιαίτερα αναπτυγμένη εξαγωγική δραστηριότητα ή πρόθεση για απόκτησή της, έχουν οι επιχειρήσεις των κλάδων της μεταποίησης, των ΤΠΕ και του χονδρικού εμπορίου, ενώ οι περισσότερες επιχειρήσεις στους κλάδους των κατασκευών, του λιανικού εμπορίου, των υπηρεσιών και της υγείας, δεν έχουν ή δεν σκοπεύουν να αποκτήσουν εξαγωγική δραστηριότητα.

Ως προς τις σημαντικότερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις σχετικά με την ανάπτυξη της εξαγωγικής τους δραστηριότητας, ορισμένες εξ αυτών παραμένουν οι κρίσεις και αναταράξεις στη διεθνή σκηνή (61%) και η έλλειψη κατάλληλα καταρτισμένου προσωπικού (39%). Ωστόσο, είναι ιδιαίτερα θετικό ότι περίπου 3 στις 4 επιχειρήσεις εξακολουθούν να διαβλέπουν σταθερότητα και ελαφριά ενίσχυση της εξαγωγικής τους δραστηριότητας, κατά το προσεχές διάστημα. Είναι αξιοσημείωτο, επίσης, ότι περίπου το 53% των επιχειρήσεων με λιγότερο από 3 άτομα προσωπικό δηλώνουν ότι θα υπάρχει σταθερότητα κατά το προσεχές διάστημα. Τέλος, σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, παρατηρείται μία ελαφρώς μεγαλύτερη αισιοδοξία όσον αφορά την προοπτική της εξαγωγικής δραστηριότητας των επιχειρήσεων που διαθέτουν ήδη εξαγωγική δραστηριότητα.

Επενδύσεις & πρόσβαση σε χρηματοδοτικά εργαλεία

Σχετικά με την επενδυτική δραστηριότητα των επιχειρήσεων, είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι το 51% των επιχειρήσεων του δείγματος δηλώνουν ότι διαθέτουν ή πρόκειται να αναπτύξουν επενδυτικό πλάνο και περισσότερες από 1 στις 2 εξ αυτών χαρακτηρίζουν το επενδυτικό τους πλάνο ως «σημαντικού» ή/και «πολύ μεγάλου συνολικού ύψους» σε σχέση με τον ετήσιο κύκλο εργασιών τους. Ιδιαίτερα ελπιδοφόρο είναι το γεγονός ότι περίπου 1 στις 2 επιχειρήσεις με λιγότερο από 10 άτομα προσωπικό δηλώνουν ότι διαθέτουν ή πρόκειται να αναπτύξουν επενδυτικό πλάνο. Το εν λόγω ποσοστό αγγίζει περίπου το 60% για τις επιχειρήσεις με προσωπικό 11-50 άτομα και περίπου το 80% για τις επιχειρήσεις με προσωπικό άνω των 50 ατόμων. Σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, είναι θετικό ότι περισσότερες επιχειρήσεις εξ όσων διαθέτουν ή πρόκειται να αναπτύξουν επενδυτικό πλάνο, πλέον κάνουν ή πρόκειται να κάνουν επενδύσεις σημαντικού ή πολύ σημαντικού συνολικού ύψους σε σχέση με τον κύκλο εργασιών τους.

Διάβασε ακόμη: Στέφανος Κασσελάκης για Γαλάζιο Σάββατο: «Η στήριξη ελληνικών προϊόντων είναι θέμα πολιτισμού!»

Ως προς την πρόσβαση σε χρηματοδοτικά εργαλεία, περισσότερες από 3 στις 5 επιχειρήσεις με 11-50 και 51-250 άτομα έχουν λάβει την τελευταία 5ετία χρηματοδότηση / κρατική ενίσχυση για την υλοποίηση επενδύσεων, ενώ η πλειονότητα των υπόλοιπων επιχειρήσεων εξακολουθούν να χρειάζονται περισσότερη ενεργό υποστήριξη ως προς αυτό. Είναι θετικό, ωστόσο, ότι, σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, πλέον λίγο περισσότερες επιχειρήσεις δηλώνουν ότι έχουν λάβει χρηματοδότηση / κρατική ενίσχυση με τη μεγαλύτερη πρόοδο ως προς αυτό να εντοπίζεται στις επιχειρήσεις με 11-50 άτομα προσωπικό.

Ψηφιακή & πράσινη μετάβαση

Αναφορικά με την ψηφιακή μετάβαση, είναι ιδιαίτερα θετικό ότι για περισσότερες από 4 στις 5 επιχειρήσεις η ψηφιακή μετάβαση παραμένει μείζονος σημασίας για την εξασφάλιση του ανταγωνιστικού τους πλεονεκτήματος ενώ εξακολουθούν να δηλώνουν ότι διαθέτουν – σε ικανοποιητικό βαθμό – την απαραίτητη τεχνογνωσία για συναφή θέματα.

Σχετικά με την πράσινη μετάβαση, είναι θετικό ότι, παρά το γεγονός ότι η πράσινη μετάβαση εξακολουθεί να μην είναι το ίδιο σημαντική με την ψηφιακή για τις περισσότερες επιχειρήσεις (θεωρείται μείζονος σημασίας για περίπου 3 στις 5 επιχειρήσεις), σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο το ποσοστό των επιχειρήσεων που θεωρούν την πράσινη μετάβαση σημαντική είναι ελαφρώς υψηλότερο.

Όσον αφορά την επάρκεια των υφιστάμενων κινήτρων για ψηφιακές και πράσινες επενδύσεις, η πλειονότητα των επιχειρήσεων και ιδίως των μικρότερων, παραμένουν όχι πολύ ικανοποιημένες. Πιο συγκεκριμένα, 8 στις 10 επιχειρήσεις με έως 3 και 4-10 εργαζομένους, δεν θεωρούν επαρκή τα κίνητρα και τα χρηματοδοτικά εργαλεία που σχετίζονται με τις πράσινες και ψηφιακές επενδύσεις. Συνεπώς, και με δεδομένο ότι υπάρχει διαθέσιμη πληθώρα τέτοιων κινήτρων, παραμένει σαφής η ανάγκη για περαιτέρω ενίσχυση των σχετικών δράσεων διάχυσης και επικοινωνίας.

Προτάσεις για την ενίσχυση της ελληνικής επιχειρηματικότητας
Στο πλαίσιο της έρευνας, οι εταιρείες κλήθηκαν να παραθέσουν τις προτάσεις τους για την ενίσχυση της ελληνικής επιχειρηματικότητας, από τις οποίες προέκυψε, ως κύρια ανάγκη των ερωτηθέντων, η μείωση της γραφειοκρατίας, η σταθεροποίηση του φορολογικού πλαισίου, καθώς και η μείωση των εργοδοτικών / ασφαλιστικών εισφορών και του κόστους χρηματοδότησης.

Επιπλέον, η θέσπιση επιπλέον εργαλείων χρηματοδότησης, η διευκόλυνση της πρόσβασης σε τραπεζικό δανεισμό με χαμηλό επιτόκιο για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜμΕ), καθώς και σε προγράμματα ανάπτυξης ΕΣΠΑ, η βελτίωση της διαδικασίας εκταμίευσης των διαφόρων κρατικών προγραμμάτων και ενισχύσεων, και η δημιουργία σχημάτων και παροχή κινήτρων για κεφάλαια (όχι δανειοδότηση) υψηλού ρίσκου, αναδεικνύονται σε εξίσου καθοριστικούς παράγοντες για την απρόσκοπτη ανάπτυξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Εν κατακλείδι

Όπως προκύπτει από την έρευνα, τα κύρια συμπεράσματα μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:
Οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις εξακολουθούν να εμφανίζονται πιο αισιόδοξες για την υφιστάμενη κατάσταση της οικονομίας αλλά και την προοπτική της σε σχέση με τις μικρότερες.
Ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό των ελληνικών επιχειρήσεων εξακολουθούν – όπως στο προηγούμενο τρίμηνο – να έχουν ή να σκοπεύουν να αποκτήσουν εξαγωγική δραστηριότητα, η οποία, προϊόντος του χρόνου, προβλέπεται είτε να διατηρηθεί στα ίδια επίπεδα είτε να αυξηθεί σε ένα βαθμό για τις περισσότερες επιχειρήσεις. Είναι σημαντικό ότι σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, παρατηρείται μία ελαφρώς πιο θετική αίσθηση για την προοπτική της εξαγωγικής δραστηριότητας των επιχειρήσεων του δείγματος.
Σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, σχεδόν ίδιος αριθμός επιχειρήσεων διαθέτουν ή επίκειται να αναπτύξουν επενδυτικό πλάνο και περισσότερες εξ αυτών πλέον κάνουν ή πρόκειται να κάνουν επενδύσεις σημαντικής αξίας. Παρόλο που η επαρκής ενημέρωση των επιχειρήσεων σχετικά με τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία παραμένει πρόκληση για τις περισσότερες εξ αυτών, είναι θετικό ότι το ποσοστό των επιχειρήσεων που έχουν λάβει χρηματοδότηση / κρατική ενίσχυση, έχει αυξηθεί σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο.
Φαίνεται ότι οι επιχειρήσεις εξακολουθούν να μην ενστερνίζονται τα δυνητικά οφέλη από την πράσινη μετάβαση στον ίδιο βαθμό που τα αναγνωρίζουν για την ψηφιακή μετάβαση. Ωστόσο, είναι σημαντικό ότι, σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, ο αριθμός των επιχειρήσεων που θεωρούν την πράσινη μετάβαση σημαντική για την εξασφάλιση του ανταγωνιστικού τους πλεονεκτήματος, είναι ελαφρώς υψηλότερος.

Δεδομένου ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του ελληνικού επιχειρείν, συμβάλλοντας σημαντικά στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας, καθίσταται επιτακτική η ανάγκη επαρκούς στήριξης από την Πολιτεία για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και την επίτευξη της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητάς τους.

Αναφορικά με την έναρξη της έρευνας, η Πρόεδρος του ΕΒΕΑ, κα Σοφία Κουνενάκη Εφραίμογλου, δήλωσε τα εξής:

«Με τη διεξαγωγή της τριμηνιαίας πρωτογενούς έρευνας επιδιώκουμε να αποτυπώσουμε τον σφυγμό της επιχειρηματικότητας, με έμφαση σε τομείς με καθοριστική σημασία για τη βιωσιμότητα και την ανάπτυξη των μικρομεσαίων ειδικά επιχειρήσεων. Η εικόνα που προκύπτει μέσα από τους τρεις κύκλους έρευνας, μας επιτρέπει να εξάγουμε χρήσιμα συμπεράσματα για τις προτεραιότητες, για τις ευκαιρίες, αλλά τις ανάγκες που χαρακτηρίζουν το επιχειρηματικό τοπίο. Γίνεται εμφανές ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις της χώρας έχουν πλέον αναβαθμισμένες προσδοκίες για την πορεία της ελληνικής οικονομίας, αλλά και επίγνωση των προκλήσεων στις οποίες καλούνται να ανταποκριθούν. Κατανοούν την ανάγκη για εξέλιξη, με γνώμονα την εξωστρέφεια, την ψηφιακή μετάβαση, την καινοτομία.
Το ΕΒΕΑ στηρίζει συστηματικά τις προσπάθειές τους σε όλους αυτούς τους τομείς, με ουσιαστικές υπηρεσίες. Αξιοποιώντας τη μέχρι τώρα εμπειρία μας και την γνώση, που μας παρέχει η συστηματική διερεύνηση της αγοράς, σχεδιάζουμε νέες, στοχευμένες πρωτοβουλίες και εργαλεία, που βοηθούν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να σχεδιάσουν ένα καλύτερο μέλλον.»

Εκ μέρους της Deloitte, ο κ. Νίκος Χριστοδούλου, Partner, Τechnology and Transformation Leader, ανέφερε:

«Η τρίτη αυτή μελέτη αναδεικνύει τη σταθερή εμπιστοσύνη των ελληνικών επιχειρήσεων στις αναπτυξιακές τους προοπτικές, με ιδιαίτερη έμφαση στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες συνεχίζουν να αποτελούν τον θεμέλιο λίθο της ελληνικής οικονομίας. Είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των επιχειρήσεων επενδύει στην εξαγωγική δραστηριότητα και την ενσωμάτωση ψηφιακών τεχνολογιών, παράγοντες κρίσιμους για τη μακροπρόθεσμη ανταγωνιστικότητά τους. Με την ολοκλήρωση και του 3ου κύκλου της έρευνας, λοιπόν, έχει σκιαγραφηθεί – σε μεγάλο βαθμό – το επιχειρηματικό τοπίο της χώρας, το οποίο παρουσιάζει σημαντικές μεν προκλήσεις, αλλά και ευκαιρίες για τη συνεχή και απρόσκοπτη μεγέθυνση και εξέλιξή του. Εμείς, ως Deloitte, παραμένουμε αφοσιωμένοι στην ενίσχυση του επιχειρηματικού οικοσυστήματος της Ελλάδας και, συνεπώς, στην ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας».

Ακολούθησε το makeyourway.gr στο Google News

The post Έρευνα ΕΒΕΑ και Deloitte: Ανάγκη ενίσχυσης της ελληνικής μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας appeared first on Make Your Way.

Διάβασε ακόμη: Ακρίβεια – Τουρισμός, μία σχέση αλληλένδετη

Το κλίμα της ημερίδας ήταν θετικό και το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ήταν κατάμεστο ειδικά στην τελική ομιλία του Αλέξη Τσίπρα. Προσωπικότητες από τον ευρύ προοδευτικό χώρο, πρώην υπουργοί της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, πρώην υπουργοί από προηγούμενες κυβερνήσεις έδωσαν το παρόν. Παρόντες ήταν και οι υποψήφιοι πρόεδροι του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτης Φάμελλος, Νικόλαος Φαραντούρης, Απόστολος Γκλέτσος. Στέφανος Κασσελάκης και Παύλος Πολάκης απουσίαζαν με τον δεύτερο να απάντα με αιχμές για την εκδήλωση μέσω των social media. Παρόντες ήταν επίσης και πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που ανήκαν κυρίως στην τάση των 87, και αυτό έδειξε για άλλη μια φορά πόσο μεγάλο είναι το ρήγμα και ο διχασμός μέσα στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Έτσι, οι εντυπώσεις για το κλίμα και το περιβάλλον που διαμορφώθηκε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά είναι, επί της ουσίας, ανάμεικτες. Διότι, ναι μεν έγινε σοβαρή συζήτηση πάνω στα θέματα οικονομίας και επιχειρηματικότητας, όμως κανείς δεν μπορεί να έχει μια εικόνα για το τι πολιτικό αποτέλεσμα είχε αυτή η εκδήλωση. Ο χρόνος θα δείξει, αλλά το μόνο που μπορούμε να κάνουμε για την ώρα είναι να ασχοληθούμε με την ουσία της συζήτησης πάνω στην ελληνική οικονομία, που περιλάμβανε την ακρίβεια και την επιχειρηματικότητα. Επειδή δεν μπορούμε να αναφερθούμε σε όλους τους ομιλητές, θα ασχοληθούμε με δύο πρόσωπα, των οποίων οι τοποθετήσεις ήταν: πρώτον, για τα θέματα γενικά της οικονομικής πολιτικής και, δεύτερον, για καθαρά θέματα επιχειρηματικότητας και επενδύσεων.

Μην χάσεις: Νικόλας Φαραντούρης: Πολιτικές παρεμβάσεις για δίκαιες αγροτικές συνθήκες, βιώσιμο ενεργειακό κόστος και ενίσχυση του οινοτουρισμού

Ξεκινώντας με την πρώην υπουργό Οικονομίας την περίοδο 2010 – 2012, Λούκα Κατσέλη, η κ. Κατσέλη αφού υπογράμμισε πόσο σημαντικό είναι να υπάρξει μία νέα οικονομική πολιτική σύντομα στην χώρα μας ανέπτυξε αμέσως τα “4 επιχειρησιακά προγράμματα για μια προοδευτική διακυβέρνηση”. Στο πρώτο επιχειρησιακό πρόγραμμα ανέλυσε τη μεγάλη ανάγκη να υπάρξει ένα νέο μοντέλο στη διαχείριση του μεταναστευτικού. Οι πόλεμοι και οι συρράξεις στην Μέση Ανατολή και όχι μόνο, έχουν ήδη φέρει νέες συνθήκες που με τις παρούσες πολιτικές τόσο της εγχώριες όσο και τις ευρωπαϊκές, το μεταναστευτικό – προσφυγικό δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά. Το δεύτερο επιχειρησιακό πρόγραμμα αφορά τη βιώσιμη και δίκαιη ανάπτυξη. Αυτό, όπως ανέφερε η κ. Κατσέλη θα επιτευχθεί καλύπτοντας το πολύ σημαντικό παραγωγικό κενό έτσι ώστε να αποτραπεί μια νέα οδυνηρή χρηματοπιστωτική κρίση. Τρίτο επιχειρησιακό πρόγραμμα είναι φυσικά η στήριξη της εργασίας μέσω της αύξησης τους πραγματικού μισθού, επαναφορά και εφαρμογή των συλλογικών συμβάσεων εργασίας καθώς και την προώθηση της κοινωνικής οικονομίας και επιχειρηματικότητας. Το τέταρτο και τελευταίο επιχειρησιακό πρόγραμμα είναι κατά την άποψή μου και το πιο σημαντικό. Είναι η θεσμική ανασυγκρότηση της δικαιοσύνης, της συμμετοχής των πολιτών, την εκ της ρίζας αναβάθμιση της δημόσιας διοίκησης καθώς και του ήδη υπάρχοντος
ρυθμιστικού πλαισίου.

Το λόγο αμέσως μετά πήρε ο πρώην υπουργός ανάπτυξης περιόδου 2015-2019,
Γιάννης Δραγασάκης. Ο πρώην υπουργός ανέπτυξε στον χρόνο που είχε την ανάγκη να υπάρξει ένα νέο παραγωγικό μοντέλο για την ελληνική οικονομία και
επιχειρηματικότητα. Αρχικά τόνισε ότι κατά την περίοδο της κυβέρνησης
Μητσοτάκη οι επενδύσεις περιορίζονται μόνο στον τουρισμό και στην μαζική αγορά ακινήτων, κοινώς Real Estate. Οπότε ναι, έχουμε ανάπτυξη στα νούμερα αλλά η απόσταση από την Ε.Ε είναι τεράστια μιλώντας για τις χώρες που είναι στο πύρινα της. Οι δομές επενδύσεων είναι εξαιρετικά προβληματικές και οι αγορές ακινήτων ειδικά δεν προσφέρουν σοβαρή αναπτυξιακή προοπτική μακράς πνοής. Έτσι, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν φαίνεται να έχει κανένα σχέδιο από την κυβέρνηση για μια μακροχρόνια ανάπτυξη καθώς εφαρμόζει μια σταθερά κερδοσκοπική πολιτική και όχι οραματική. Ο πρώην υπουργός μεταξύ άλλων είπε ότι για να υπάρξει μια πραγματική αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου χρειάζεται ένας σχεδιασμός 15 χρόνων και να μην βασιζόμαστε στις επενδύσεις πρόσκαιρου κέρδους. Αντιθέτως, οφείλουμε να εξασφαλίσουμε πόρους μέσα από την εγχώρια αποταμίευση και όχι αποκλειστικά στην ξένη χρηματοδότηση. Ένας από του βασικούς λόγους που αυτό δεν μπορεί να συμβεί τώρα είναι τα χαμηλά εισοδήματα που είναι οριακά για να επιβιώσει ένα μέσο νοικοκυριό. Ένας από τους πρώτους στόχους άρα είναι να μειωθεί η ψαλίδα των ανισοτήτων. Το τρίτο σημείο που στάθηκε ο πρώην υπουργός ήταν στις τράπεζες και τον ρόλο τους. Να γίνει δηλαδή ξανά ένας βασικός φορέας χρηματοδότησης της ελληνικής επιχειρηματικότητας, να συμβάλουν στην ανάπτυξη και στην αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου και κλείνοντας με μια βασική προϋπόθεση, το κράτος να είναι ο παράγοντας που θα ελέγχει και θα βάζει τους κανόνες σε αυτό.

Φτάνοντας προς το τέλος, το λόγο πήρε για να κλείσει την εκδήλωση ο πρώην
πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Ένα από τα πρώτα πράγματα που ανέφερε ήταν το πιο προφανές για τον προοδευτικό χώρο ότι “αντί για πρόσθεση και
πολλαπλασιασμό αυτό που συνέβη ήταν η αφαίρεση και διαίρεση”.

Η αναφορά ήταν σαφής και αφορούσε αποκλειστικά τον ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ καθώς όντως τα γεγονότα του τελευταίου διμήνου δείχνουν ακριβώς αυτή την εικόνα. Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ κατρακυλά στις δημοσκοπήσεις, οι προσωπικές κόντρες δεν έχουν τέλος, οι βαριοί χαρακτηρισμοί διαδέχονται ο ένας τον άλλον και ξεπερνούν πολλές φορές κάθε όριο χυδαιότητας, “συλλογικές” διαδικασίες που δεν τιμούν κανέναν και καμία. Το κυριότερο είναι, η Αριστερά να γελοιοποιείται, να χάνει την όποια υπόσταση έχει και να μετατρέπεται ολοκληρωτικά, από μια δύναμη αλλαγής και ελπίδας σε μια καρικατούρα που εκπροσωπείται από ανθρώπους ανάξιους, καιροσκόπους, όπου στο τέλος της ημέρας η κοινωνία θα αφήσει πίσω καθώς δεν θα την αφορά καθόλου. Ένας από τους λόγους όπου η ακροδεξιά στην Ελλάδα βρήκε πρόσφορο έδαφος είναι αυτός, ότι οι προοδευτικές δυνάμεις δεν κοιτάζουν προς την κοινωνία αλλά αναλώνονται σε εσωτερικές κόντρες για την κομματική εξουσία χωρίς να δείχνουν να αντιλαμβάνονται ότι με την τακτική αυτή δεν θα υπάρχει κόμμα για να έχουν κάποιου είδους εξουσία, συν ότι η κοινωνία θα τους “τιμωρήσει” πολύ απλά γυρίζοντάς τους την πλάτη οριστικά.

Ο Αλέξης Τσίπρας έκλεισε με μια φράση όλο νόημα, χωρίς να αποσαφηνίσει
ακριβώς τις προθέσεις του, λέγοντας πως “η κοινωνική αντιπολίτευση αργά η
γρήγορα θα αποκτήσει την πολιτική εκπροσώπηση που της αξίζει”. Κανείς δεν
μπορεί να είναι σίγουρος για το αν και πότε θα κάνει την κίνηση του είτε να βγει
μπροστά ξανά, είτε να παίξει έναν διαφορετικό από αυτό που έχουμε συνηθίσει
ρόλο. Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν έχει σκοπό να μείνει για πάντα θεατής των
εξελίξεων και η συχνή του δραστηριοποίηση μέσω του ινστιτούτο του δείχνει
ακριβώς αυτό. Το αν θα έχει σοβαρό πολιτικό αποτέλεσμα για τον ίδιο αλλά κυρίως για την κοινωνία και για την εναλλακτική πρόταση προοδευτικής διακυβέρνησης θα φανεί όταν και αν γίνει η κίνηση να βγει μπροστά. Βέβαια είναι σε ένα πράγμα ο πρώην πρωθυπουργός έχει δίκιο. Η κοινωνική αντιπολίτευση πρέπει να βρει την πολιτική αντιπροσώπευση που της αξίζει και να γίνει μια ισχυρή κοινωνική πλειοψηφία θα προσέθετα εγώ.

Ακολούθησε το makeyourway.gr στο Google News

The post Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα & ελληνική οικονομία – Μία ατζέντα και προάγγελος πολιτικών εξελίξεων; appeared first on Make Your Way.

Η υλοποίηση της εν λόγω έρευνας για 2η φορά είχε ως στόχο την εκ νέου αποτίμηση της αναπτυξιακής δυναμικής των επιχειρήσεων – μελών του ΕΒΕΑ, στους κλάδους δραστηριοποίησής τους, κατά το 2ο τρίμηνο του 2024, προκειμένου να επιβεβαιωθεί η ανάγκη περαιτέρω ενδυνάμωσης της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα, μέσα από τη δημιουργία ενός υποστηρικτικού οικοσυστήματος.

Στη δεύτερη περίοδο αναφοράς της έρευνας, συμμετείχαν περίπου 300 μικρομεσαίες επιχειρήσεις όλων των κλάδων της οικονομίας και ποικίλων νομικών μορφών. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν την κινητήριο δύναμη της ελληνικής οικονομίας συνιστώντας τη συντριπτική πλειονότητα των επιχειρήσεων στη χώρα και συμβάλλοντας σημαντικά στην οικονομική ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Ως εκ τούτου, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις κλήθηκαν να παραθέσουν τις απόψεις τους γύρω από ευκαιρίες και προκλήσεις που άπτονται της εξαγωγικής τους δραστηριότητας, της ψηφιακής / πράσινης μετάβασής τους, της πρόσβασης σε χρηματοδοτικά εργαλεία, αλλά και το πώς εκλαμβάνουν γενικότερα το μακροοικονομικό περιβάλλον, προκειμένου να επιτευχθεί μία συνολική επισκόπηση του επιχειρηματικού τοπίου στην Ελλάδα.

Παρακάτω παρουσιάζονται συνοπτικά τα αποτελέσματα της εν λόγω έρευνας ανά θεματική περιοχή ανάλυσης:

Μακροοικονομικό περιβάλλον

Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά στο μακροοικονομικό περιβάλλον, παρατηρούνται διαφοροποιήσεις, σε επίπεδο μεγέθους των επιχειρήσεων, ως προς την εκτίμησή τους για την προοπτική της ελληνικής οικονομίας. Αναλυτικότερα, οι επιχειρήσεις με 51-250 εργαζομένους, εκφράζουν περισσότερο θετική εκτίμηση απ’ ό,τι αρνητική για την προοπτική της οικονομίας και περισσότερες από 2 στις 3 επιχειρήσεις με 11-50 άτομα προσωπικό εκφράζουν ουδέτερη ή θετική εκτίμηση. Ωστόσο, οι μικρότερες επιχειρήσεις παρουσιάζονται πιο συγκρατημένες. Πιθανή πηγή σκεπτικισμού ως προς την πορεία της ελληνικής οικονομίας, αποτελεί το γεγονός ότι πολλές επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν εμπόδια αναφορικά με την απρόσκοπτη δραστηριοποίησή τους, τα σημαντικότερα εκ των οποίων φαίνεται να είναι το φορολογικό πλαίσιο, η γραφειοκρατία και οι πληθωριστικές πιέσεις.

Ως προς τη διαφοροποίηση του κύκλου εργασιών το προηγούμενο τρίμηνο σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους, αξίζει να αναφερθεί ότι τα μεγαλύτερα ποσοστά των επιχειρήσεων που δήλωσαν αύξηση του κύκλου εργασιών τους, σημειώθηκαν στους κλάδους της μεταποίησης (καταναλωτικά προϊόντα – 54% και βιομηχανικά προϊόντα – 44%) και των ΤΠΕ (38%). Αντιθέτως, οι κλάδοι όπου δηλώθηκε μείωση του κύκλου εργασιών τους είναι εκείνοι του εμπορίου (χονδρικό εμπόριο – 51% και λιανικό εμπόριο – 49%) και των υπηρεσιών (39%).

Εξαγωγική δραστηριότητα

Ως προς την εξαγωγική τους δραστηριότητα, είναι θετικό ότι το ποσοστό των επιχειρήσεων που έχουν ή σκοπεύουν να αποκτήσουν εξαγωγική δραστηριότητα, παραμένει το ίδιο υψηλό σε σχέση το προηγούμενο τρίμηνο. Πιο συγκεκριμένα, περίπου 1 στις 2 επιχειρήσεις εξακολουθεί να έχει ή να σκοπεύει να αποκτήσει εξαγωγική δραστηριότητα, με τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις να εμφανίζονται πιο εξωστρεφείς από τις μικρότερες. Είναι εξίσου σημαντικό ότι περίπου 2 στις 3 εξαγωγικές επιχειρήσεις συνεχίζουν να εξάγουν σε 1-10 αγορές σήμερα.

Σε επίπεδο κλάδου, ιδιαίτερα αναπτυγμένη εξαγωγική δραστηριότητα ή πρόθεση για απόκτησή της, έχουν οι επιχειρήσεις των κλάδων του χονδρικού εμπορίου, των ΤΠΕ και της μεταποίησης, ενώ οι περισσότερες επιχειρήσεις στους κλάδους του λιανικού εμπορίου, των υπηρεσιών, της υγείας και των κατασκευών, δεν έχουν ή δεν σκοπεύουν να αποκτήσουν εξαγωγική δραστηριότητα.

Ως προς τις σημαντικότερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις σχετικά με την ανάπτυξη της εξαγωγικής τους δραστηριότητας, εκείνες παραμένουν οι κρίσεις και αναταράξεις στη διεθνή σκηνή (53%), η έλλειψη κατάλληλα καταρτισμένου προσωπικού (42%) και η δυσκολία αξιοποίησης πιθανών ευκαιριών (36%). Ωστόσο, είναι ιδιαίτερα θετικό ότι περίπου 3 στις 4 επιχειρήσεις εξακολουθούν να διαβλέπουν σταθερότητα και ελαφριά ενίσχυση της εξαγωγικής τους δραστηριότητας, κατά το προσεχές διάστημα. Είναι αξιοσημείωτο, επίσης, ότι περίπου το 60% των επιχειρήσεων με 11-50 και 51-250 άτομα προσωπικό δηλώνουν ότι θα επέλθει ελαφριά ενίσχυση των εξαγωγών τους.

Επενδύσεις & πρόσβαση σε χρηματοδοτικά εργαλεία

Σχετικά με την επενδυτική δραστηριότητα των επιχειρήσεων, είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι περίπου οι μισές επιχειρήσεις του δείγματος δηλώνουν ότι διαθέτουν ή πρόκειται να αναπτύξουν επενδυτικό πλάνο. Το 50% εξ αυτών χαρακτηρίζουν το επενδυτικό τους πλάνο ως «σημαντικού» ή/και «πολύ μεγάλου συνολικού ύψους» σε σχέση με τον ετήσιο κύκλο εργασιών τους. Ιδιαίτερα ελπιδοφόρο είναι το γεγονός ότι περίπου 1 στις 2 επιχειρήσεις με <10 άτομα προσωπικό δηλώνουν ότι διαθέτουν ή πρόκειται να αναπτύξουν επενδυτικό πλάνο. Το εν λόγω ποσοστό αγγίζει το 60% για τις επιχειρήσεις με προσωπικό 11-50 άτομα και 90% για τις επιχειρήσεις με προσωπικό άνω των 50 ατόμων.

Ως προς την πρόσβαση σε χρηματοδοτικά εργαλεία, περισσότερες από 3 στις 5 επιχειρήσεις με 51-250 άτομα έχουν λάβει την τελευταία 5ετία χρηματοδότηση / κρατική ενίσχυση για την υλοποίηση επενδύσεων, ενώ η πλειονότητα των υπόλοιπων επιχειρήσεων χρειάζεται περισσότερη ενεργό υποστήριξη ως προς αυτό.

Ψηφιακή & πράσινη μετάβαση

Αναφορικά με την ψηφιακή μετάβαση, είναι ιδιαίτερα θετικό ότι για περισσότερες από 4 στις 5 επιχειρήσεις η ψηφιακή μετάβαση παραμένει μείζονος σημασίας για την εξασφάλιση του ανταγωνιστικού τους πλεονεκτήματος ενώ εξακολουθούν να δηλώνουν ότι διαθέτουν – σε ικανοποιητικό βαθμό – την απαραίτητη τεχνογνωσία για συναφή θέματα.

Σχετικά με την πράσινη μετάβαση, είναι θετικό ότι, παρά το γεγονός πως η πράσινη μετάβαση εξακολουθεί να μην είναι το ίδιο σημαντική με την ψηφιακή για τις περισσότερες επιχειρήσεις (θεωρείται μείζονος σημασίας για ~3 στις 5 επιχειρήσεις), σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο οι επιχειρήσεις φαίνεται να διαθέτουν σε λίγο υψηλότερο βαθμό την απαραίτητη τεχνογνωσία σε θέματα πράσινης μετάβασης. Πιο συγκεκριμένα, παρατηρείται ισοκατανομή των επιχειρήσεων που διαθέτουν την απαραίτητη τεχνογνωσία σχετικά με θέματα πράσινης μετάβασης σε μικρό βαθμό κι εκείνων που την διαθέτουν σε ικανοποιητικό.

Όσον αφορά στην επάρκεια των υφιστάμενων κινήτρων για ψηφιακές και πράσινες επενδύσεις, η πλειονότητα των επιχειρήσεων και ιδίως των μικρότερων, παραμένουν όχι πολύ ικανοποιημένες. Πιο συγκεκριμένα, 8 στις 10 επιχειρήσεις με ≤3 και 4-10 εργαζομένους, δεν θεωρούν επαρκή τα κίνητρα και τα χρηματοδοτικά εργαλεία που σχετίζονται με τις πράσινες και ψηφιακές επενδύσεις. Συνεπώς, και με δεδομένο ότι υπάρχει διαθέσιμη πληθώρα τέτοιων κινήτρων, παραμένει σαφής η ανάγκη για περαιτέρω ενίσχυση των σχετικών δράσεων διάχυσης και επικοινωνίας.

Προτάσεις για την ενίσχυση της ελληνικής επιχειρηματικότητας

Στο πλαίσιο της έρευνας, οι εταιρείες κλήθηκαν να παραθέσουν τις προτάσεις τους για την ενίσχυση της ελληνικής επιχειρηματικότητας, από τις οποίες προέκυψε ως κύρια ανάγκη των ερωτηθέντων, η μείωση της γραφειοκρατίας, η σταθεροποίηση του φορολογικού πλαισίου, καθώς και η μείωση των εργοδοτικών εισφορών και του κόστους χρηματοδότησης.

Τέλος, η ευκολότερη πρόσβαση σε χρηματοδότηση για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜμΕ) μέσω επιχορηγήσεων, δανείων και επιχειρηματικών κεφαλαίων για την απόκτηση εξειδικευμένου προσωπικού, η διαρκής επιμόρφωση των επιχειρηματιών σε θέματα χρηματοδοτήσεων ΕΣΠΑ / δανείων, η υποστήριξη της διεθνοποίησης και των εξαγωγών και η ανάπτυξη στρατηγικών σημείων ενημέρωσης για την πράσινη μετάβαση, αναδεικνύονται σε εξίσου καθοριστικούς παράγοντες για την απρόσκοπτη ανάπτυξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Εν κατακλείδι

Όπως προκύπτει από την έρευνα, τα κύρια συμπεράσματα μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:

• Οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις εμφανίζονται πιο αισιόδοξες για την προοπτική της ελληνικής οικονομίας, σε σχέση με τις μικρότερες.
• Ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό των ελληνικών επιχειρήσεων εξακολουθεί – όπως στο προηγούμενο τρίμηνο – να έχει ή να σκοπεύει να αποκτήσει εξαγωγική δραστηριότητα, η οποία, προϊόντος του χρόνου, προβλέπεται είτε να διατηρηθεί στα ίδια επίπεδα είτε να αυξηθεί σε ένα βαθμό για τις περισσότερες επιχειρήσεις.
• Είναι θετικό ότι μισές επιχειρήσεις του δείγματος δηλώνουν ότι διαθέτουν ή πρόκειται να αναπτύξουν επενδυτικό πλάνο και 1 στις 2 εξ αυτών πλέον κάνουν ή πρόκειται να κάνουν επενδύσεις σημαντικού συνολικού ύψους.
• Οι επιχειρήσεις συνεχίζουν να δηλώνουν ότι δεν έχουν ενστερνιστεί τα δυνητικά οφέλη από την πράσινη μετάβαση στον ίδιο βαθμό που τα αναγνωρίζουν για την ψηφιακή μετάβαση. Ωστόσο, παρατηρείται μία πρόοδος, σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, ως προς τη διάθεση της απαραίτητης τεχνογνωσίας σε θέματα πράσινης μετάβασης ειδικότερα.

Δεδομένου ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις διαδραματίζουν πρωτεύοντα ρόλο στην ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης, την προώθηση της καινοτομίας και τη δημιουργία ευκαιριών απασχόλησης, καθίσταται επιτακτική η ανάγκη λήψης μέτρων από την Πολιτεία για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και την επίτευξη της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητάς τους.

Αναφορικά με την έρευνα, η Πρόεδρος του ΕΒΕΑ, κα Σοφία Κουνενάκη Εφραίμογλου, δήλωσε τα εξής:

«Το ΕΒΕΑ επενδύει συστηματικά στην κατανόηση των πραγματικών αναγκών των ελληνικών επιχειρήσεων, προκειμένου να συνεχίσει να σχεδιάζει στοχευμένες δράσεις και υπηρεσίες προς τα μέλη του, αλλά και να διατυπώνει ρεαλιστικές, τεκμηριωμένες προτάσεις προς την Πολιτεία. Τα ευρήματα της έρευνας επιβεβαιώνουν την εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων στις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας. Αποτυπώνουν ένα κλίμα ρεαλιστικών προσδοκιών, που μεταφράζεται σε αυξημένη διάθεση για επενδύσεις και νέες επιχειρηματικές πρωτοβουλίες. Παραμένει, ωστόσο, η ανάγκη στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ώστε να μπορέσουν να αξιοποιήσουν τις διαθέσιμες ευκαιρίες και να αντιμετωπίσουν κρίσιμες για την ανταγωνιστικότητα και την ανθεκτικότητά τους προκλήσεις, όπως είναι η πράσινη και ψηφιακή μετάβαση, η εξωστρέφεια, η πρόσβαση σε προσωπικό με κατάλληλες δεξιότητες».

Από την πλευρά της Deloitte, ο κ. Νίκος Χριστοδούλου, Partner, Consulting Leader σημείωσε:

«Η δεύτερη αυτή μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει τα πορίσματα της πρώτης μελέτης, αντανακλώντας μία συνέπεια και σταθερότητα στο επιχειρηματικό τοπίο στην Ελλάδα, το οποίο χαρακτηρίζεται εν γένει από αισιοδοξία για την προοπτική της ελληνικής οικονομίας, με τις μικρότερες επιχειρήσεις, ωστόσο, να παραμένουν περισσότερο συγκρατημένες. Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός, επίσης, ότι η πλειονότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων του δείγματος έχει να επιδείξει επενδυτική και εξαγωγική δραστηριότητα, αυξάνοντας, έτσι, τη βαρύτητά τους στον κοινωνικό και οικονομικό ιστό της χώρας. Επιπλέον, είναι ιδιαίτερα θετικό ότι οι περισσότερες επιχειρήσεις πιστεύουν ότι η ενσωμάτωση ψηφιακών τεχνολογιών αποτελεί πολύτιμο αρωγό στη μακρόπνοη ανάπτυξή τους. Οι επόμενοι «κύκλοι» της παρούσας έρευνας αναμένεται να συμβάλουν στην ολοένα και καλύτερη κατανόηση των προκλήσεων και της πορείας των ελληνικών ΜμΕ και, ως Deloitte, παραμένουμε ιδιαίτερα αισιόδοξοι για τη συνεχώς αυξανόμενη ανταγωνιστικότητα των εν λόγω επιχειρήσεων και ως εκ τούτου, της ελληνικής οικονομίας».

Δες την έρευνα εδώ:

Διάβασε ακόμη: Great Taste 2024: Πότε θα μάθουμε τους μεγάλους νικητές;

Ακολούθησε το makeyourway.gr στο Google News

The post Έρευνα ΕΒΕΑ «Παλμός ελληνικής επιχειρηματικότητας» – σε συνεργασία με τη Deloitte appeared first on Make Your Way.