Τι πρέπει να γίνει τώρα για τα ελληνικά προϊόντα που δεν προστατεύονται στην Mercosur;
Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις σχετικά με τη συμφωνία Mercosur. Συγκεκριμένα, την Τετάρτη (21/1) το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ την παραπομπής της εμπορικής συμφωνίας ανάμεσα στην Ε.Ε και την Mercosur στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, προκειμένου να εξεταστεί η νομιμότητά της.
Η εξέλιξη αυτή ενδέχεται να «παγώσει» την εφαρμογή της Mercosur για αρκετούς μήνες. Παρ’όλα αυτά, στο ενδιάμεσο διάστημα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει τη δυνατότητα, εφόσον το αποφασίσει, να προχωρήσει σε προσωρινή εφαρμογή της συμφωνίας.
Τι είναι η συμφωνία Mercosur
Θυμίζουμε ότι η συμφωνία Mercosur είναι μία εμπορική συμφωνία μεταξύ Ε.Ε και χωρών της Λατινικής Αμερικής, η οποία μειώνει δασμούς και ανοίγει αγορές. Οι Ευρωπαίοι αγρότες αντιτίθενται σε αυτήν, καθώς βλέπουν ότι η αύξηση εισαγωγών κρεάτων και αγροτικών προϊόντων με χαμηλότερα περιβαλλοντικά και υγειονομικά πρότυπα από αυτά που απαιτεί η Ε.Ε για τους ίδιους – άρα μειωμένο κόστος παραγωγής για τις λατινοαμερικάνικες χώρες- αυξάνει τον κίνδυνο για αθέμιτο ανταγωνισμό, πιέσεις στα εισοδήματά τους και απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας.
Πώς σχολιάζουν άνθρωποι του κλάδου τη σημερινή εξέλιξη
Παράλληλα, χθες ο οινοποιός Αντώνης Σέργης, ο οποίος δραστηριοποιείται στην αγροδιατροφική παραγωγή των Κυκλάδων, προχώρησε σε μία δημόσια τοποθέτηση, σχετικά με τη γραβιέρα Νάξου ΠΟΠ, η οποία έμεινε εκτός διεθνούς προστασίας στο πλαίσιο των πρόσφατων εμπορικών συμφωνιών της Ε.Ε. Απόφοιτος του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης του Παντείου Πανεπιστημίου, παρεμβαίνει συχνά δημόσια για την προστασία των ελληνικών ΠΟΠ προϊόντων και την ανάγκη ουσιαστικής παραγωγικής εκπροσώπησης. Στην αρχική του παρέμβαση ανέδειξε τους κινδύνους για τα ελληνικά ΠΟΠ προϊόντα και τους παραγωγούς. Με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις, εμείς επικοινωνήσαμε μαζί του, ζητώντας να τις αξιολογήσει, καθώς και τι θεωρεί ότι πρέπει να γίνει σε αυτή τη φάση.
Πώς αξιολογείς το «πάγωμα» της συμφωνίας Mercosur και τη δικαστική της διερεύνηση ως ευκαιρία ή κίνδυνο για τα ΠΟΠ προϊόντα;
Το αξιολογώ πρωτίστως ως ευκαιρία. Όχι γιατί λύνει αυτομάτως προβλήματα, αλλά γιατί δίνει χρόνο και χώρο ώστε να τεθούν ξεκάθαρα οι όροι προστασίας της ευρωπαϊκής παραγωγής και ειδικά των ΠΟΠ προϊόντων. Ταυτόχρονα, όμως, υπάρχει και ο κίνδυνος η διαδικασία να εξαντληθεί σε γενικές διαβεβαιώσεις, χωρίς ουσιαστικές εγγυήσεις για τον παραγωγό στο χωράφι και στο κελάρι.
Ανοίγει εκ νέου πεδίο πολιτικής και θεσμικής διεκδίκησης για τα ελληνικά ΠΟΠ προϊόντα που δεν προστατεύονται επαρκώς από τις συμφωνίες;
Ναι, ανοίγει. Και αυτό είναι κρίσιμο. Η παραπομπή της συμφωνίας επαναφέρει το ζήτημα στο επίκεντρο του θεσμικού ελέγχου και δημιουργεί προσδοκία ότι η προστασία των ΠΟΠ δεν μπορεί να θεωρείται δευτερεύον ζήτημα. Από την εμπειρία μου, η προστασία δεν είναι ποτέ δεδομένη· κερδίζεται με τεκμηρίωση, επιμονή και πολιτική βούληση.
Τι πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα;
Χρειάζεται μια συντονισμένη προσπάθεια σε τρία επίπεδα:
- Τεκμηρίωση: αποτύπωση του πραγματικού κόστους για τον παραγωγό όταν ένα ΠΟΠ προϊόν μένει εκτός προστασίας — όχι θεωρητικά, αλλά σε όρους εισοδήματος, αγοράς και εξαγωγών.
- Θεσμική πίεση: σαφή και συγκεκριμένα αιτήματα προς την ελληνική κυβέρνηση και τους Έλληνες ευρωβουλευτές, πέρα από γενικές διακηρύξεις.
- Συμμαχίες: κοινή δράση με παραγωγούς και φορείς άλλων χωρών που αντιμετωπίζουν αντίστοιχα προβλήματα, ώστε η φωνή της παραγωγής να ακουστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Σε αυτό το σημείο, γίνεται φανερό ότι η συζήτηση για τη Mercosur δεν αφορά μόνο μία συμφωνία, αλλά τον τρόπο με τον οποίο η Ευρώπη αντιλαμβάνεται την προστασία της ίδιας της παραγωγικής της βάσης και εδώ ο ρόλος όλων των εμπλεκομένων είναι καθοριστικός.
Ποιος είναι ο ρόλος των παραγωγών, συλλογικών φορέων και πολιτικής εκπροσώπησης σε αυτή τη φάση;
Οι παραγωγοί οφείλουμε να μιλάμε με κοινή φωνή και με τεκμηριωμένα στοιχεία.
συλλογικοί φορείς να οργανώνουν τη διεκδίκηση και όχι απλώς να αντιδρούν εκ των υστέρων.
Η πολιτική εκπροσώπηση, από την πλευρά της, οφείλει να λειτουργήσει ενεργητικά και όχι διαχειριστικά: να αξιοποιήσει τη θεσμική της παρουσία, να θέσει συγκεκριμένα αιτήματα και να διεκδικήσει συμμαχίες με άλλες ευρωπαϊκές χώρες και παραγωγικούς κλάδους που αντιμετωπίζουν αντίστοιχα προβλήματα. Μόνο μέσα από κοινή ευρωπαϊκή πίεση μπορούν να ενισχυθούν ουσιαστικές ρήτρες προστασίας για τα ΠΟΠ προϊόντα και να διασφαλιστεί ότι οι εμπορικές συμφωνίες δεν θα υπονομεύουν την ίδια τη βάση της ευρωπαϊκής παραγωγής.
Ως Κυκλαδίτης οινοποιός, γνωρίζω ότι τα ΠΟΠ προϊόντα δεν είναι μόνο οικονομικό μέγεθος. Είναι μνήμη, τόπος και τρόπος ζωής. Γι’ αυτό και η συζήτηση για τις εμπορικές συμφωνίες δεν μπορεί να γίνεται εκ των υστέρων ή σιωπηλά. Χρειάζεται έγκαιρη διεκδίκηση, καθαροί στόχοι και συνέπεια, ώστε η παραγωγή να μην πληρώνει διαρκώς το κόστος της σιωπής.
Διευκρινίζεται ότι οι απόψεις του εκφράζονται υπό την ιδιότητά του ως οινοποιού και δεν αποτελούν θεσμική θέση.
Διάβασε ακόμη:
Από τη Μικρά Ασία στη Βόρεια Εύβοια: Η οικογένεια Κουτσογιωργάκη και το σύκο Σμύρνης
Ακολούθησε το makeyourway.gr στο Google News